كردند ، و بچهرا در وقت حرّت حرب و وقدهء آتش طعن و ضرب مصاير آن كار بديده بود ، و عواقب آن عقوبت به بصر بصيرت مشاهده كرده و به غيضهاى از غياض مستظهر شده .
سلطان كوكبهاى از مواكب سپاه خويش بر اثر او بفرستاد ، تا چون گريبان پيرامون او فرا گرفتند . او از هول آن صاعقه و رعب آن حادثه خنجرى كه داشت بركشيد و سينهء خويش فرو دريد ، و جان به مالك سپرد . و بقاياى سپاه او را بيكبارگى به تيغ بگذرانيد ، و صد و بيست سر فيل از آن فتح نامدار در مربط فيلان خاصّ افزود ، و غنايم بسيار از اموال و اسلحه .
سلطان هم آنجا مقام كرد تا آن نواحى از خبث اهل شرك پاك گشت ، و بساط دين و شريعت محمّدى گسترده شد ، و اهل آن بقعه را در ربقهء اسلام و استسلام كشيد ، و مساجد و منابر ترتيب داد ، و ائمّه را براى تعليم فرائض دين و سنن اسلام و تبيين و تعيين حلال و حرام نصب كرد ، و با لواء منصور و علاء موفور به غزنه تافت ، الّا آنكه موسم تقاطر اقطار و تكاثر امطار بود ، و راهى دراز و مخاوف بسيار در پيش ، و خلقى از خدم و حشم او در آن اوحال و اوجال به فنا رسيدند ، و از رحال و اثقال فراوان تلف شد ، و خداى تعالى ذات شريف و نفس نفيس او از آفت آن مسافت و مهالك آن مسالك نگه داشت .
و اللّه اعلم .
جامع التواريخ ( تاريخ سامانيان وبويهيان وغزنويان ) ( فارسى ) — صفحة 117
مساهمون: رشيد الدين فضل الله همدانى
ص١١٧