از ابتداء آفرينش آدم عليه السّلام تا وقت خروج بنى اسراييل از مصر و آن را به زبان يهودى كه عبرى است تاريخ اليصيره « 1 » خوانند ، معنى آن خليفه « 2 » است يعنى آدم عليه السّلام .
[ قسم ] دوم :
از ابتداى سال خروج مذكور تا وقتى كه اسكندر « 3 » بن فيلقوس اليونانى المعروف به ذى القرنين « 4 » يهود را به وضع تاريخى موسوم به نام او الزام كرد ؛ و يهود اين تاريخ دوم را تاريخ اليضيا « 5 » يعنى خروج از مصر گويند .
[ قسم ] سوم :
تاريخ اسكندر است كه وضع آن در سال ششم بود از پادشاهى اسكندر ، و آن سال چهلم بود از عمارت بيت المقدّس ثانى .
و آن تاريخى است كه امروز بناى حساب يهود بدان است ، و از آن تاريخ يك هزار و ششصد و هفده سال مىرود ، و در آن سال عزرا « 6 » كه متولّى عمارت [ بيت المقدّس ] بود متوفّى شد ؛ و در اين مدّت چهل سال همواره جماعتى از انبيا و احبار در صحبت او بودندى ، و نبوّت از ميان ايشان برنخاست ، تا آنگاه كه تاريخ اليضيا به وضع تاريخ اسكندر منقطع شد . آنگاه نبوّت از ميان بنى اسراييل بيرون رفت و به جاى نبوّت وحى نبوى پديد آمد .
و آنچنان بودى كه در قدس كسى كه مستحقّ سماع بودى از كاهنان هرونى ناگاه آوازى شنودى مشتمل بر حكمى ، و آن را متابعت نمودى ، و يهود آن را بتقول « 7 » خوانند ، يعنى نوعى از وحى . و از آفرينش آدم « 8 »
هامش
( 1 ) .al - Jasirah( 2 ) .Halifa( 3 ) .Iskandar( 4 ) .Du'l - krnain( 5 ) .al - Jadia( 6 ) .Azra( 7 ) .Bath Kol( 8 ) .Adam