رخصت دو پسر آمدند . س 6 : ا ، تا ، سل : ميشه . س 7 : تا : عليه السلام . س 12 : ا : از خواب ملتحى برخواست ( ؟ ) س 12 و 13 : سل : شيب سفيد كرد . س 15 : تا : شايسته و پسند حق تعالى ؛ سل : شايستهء حق تعالى . س 17 : تا : رخص و رخا كه ملك ريان و . س 17 : سل : « و رخا كه زمين . . . بودند » ندارد . س 18 : سل : قحط و غلايى روى نمود . س 18 : سل : اضطرار گرسنگى . س 19 : تا : ذخاير موجوده بگشاد ؛ سل : ذخاير موجود بگشاد . س 20 : سل : تفقّد و تعهّد فرمود . س 21 : ا ، تا ، سل : در محرزها جمع بود . س 21 : سل : و از اطراف روى به درگاه .
ص 48 :
س 1 : سل : هريك نصيب مستوفى . س 3 و 4 : ا : عبارت [ و يعقوب بن يامين را . . .
با برادران به مصر رود ] را ندارد ، از نسخهء تا ، سل گرفتيم به تأييد ترجمهء تازى ؛ تا :
بنيامين به جاى ابن يامين . س 5 و 6 : سل : و اصلا گمان نبردند .
س 8 : سل : ابن يامين كه برادر هم مادر او بود . س 10 : تا ، سل : از ايشان تفتيش مىكرد . س 11 و 12 : سل : نسبت مىكرد گفتند . س 12 : سل : ما دوازده برادريم از يك پدر و چند مادر . س 14 : سل : انعام شما حاشا . س 14 و 15 : سل : خبر ابن يامين معلوم شد ، « بقاى » ندارد . س 15 : سل : جوالهاى ايشان پرگندم كنيد و بار كنيد س 16 : سل :
معاودت ابن يامين را با خود بياوريد . س 18 : سل : اين حال را مستكره داشتند چون ، « مستبعد » ندارد . س 19 : سل : رسيدند سرگذشت . س 20 : سل : فراق ابن يامين .
ص 49 :
س 1 : سل : ميوههاى شام بار كنيد . س 1 : تا ، سل : با خود ببريد ؛ ا : با خود ببرند .
س 2 : سل : غلط افتاده باشد ابن يامين . س 2 : سل : ابن يامين را با خود بردند ؛ تا : بن يامين را با خود ببردند . س 2 و 3 : سل : بر برادر افتاد مشتاق گشت و در خلوت خانه .
س 3 : سل : رفت و بگريست . س 4 : تا ، سل : اطلاق كردند و فرمود . س 6 : سل : غدر كردند يوسف همواره . س 7 : تا ، سل : سخنها مىپرسيد . س 8 : سل : بدانست آن روز به جمعيّت با ايشان بنشست ؛ تا : بدانست آن روز با ايشان به جمعيّت بنشست .