س 13 : سل : باساس ، جز حرف آغازين بىنقطه ؛ ا : بابباس ، بىنقطه . س 14 : سل :
مقابلهء عظيم . س 14 : سل : ظفر داد . س 16 و 17 : سل : سوگند به خدا ياد كرد « بزرگ » ندارد . س 17 : تا : هيچ اموال از ايشان . س 17 : سل : تا مقدار يا حبطى ( بىنقطه حرفها ) ، « تا » ، « يا » ( هر دو بىنقطه ) . س 17 : ا : سوريى يا خبطى . س 17 و 18 : تا ، سل :
مباح ندارد و نستاند ؛ ا : مباح بدارد و بستاند . س 18 : سل : تناول گردانند يا مشروبى .
س 22 : تا : بر حق مىناليد و ؛ سل : بر حق بناليد و مناجات .
ص 31 :
س 1 : تا : فرزندى ببخشد . س 1 : سل : بارى تعالى وعده داد . س 1 : سل : داد او را به فرزندى . س 2 : سل : به ميراث به فرزندان . س 3 : تا : بسيار باشند . س 3 : سل : زمين و فرزندان سام را . س 4 : ا : [ سال ] ، در نسخهء اساس سفيد مانده ، از نسخهء تا و سل : گرفته شد كه ترجمهء عربى هم مؤيّد آن است . س 4 و 5 : سل : در زمين ديگر . س 5 و 6 : تا ، سل : بعد از چهارصد سال . س 6 : ا : [ سال ايشان ] از نسخهء اساس ساقط است ، از نسخهء تا و سل گرفته شد . س 7 : سل : آنگاه با وطن قديم ؛ تا : آنگه با وطن قديم .
س 8 : سل : در جيل چهارم كه عبارت از ؛ تا ، در حيل . س 8 : سل : « بعد از » ندارد .
س 8 و 9 : سل : آن نشان را در اسحاق ظاهر ديدند . س 10 : سل : « بودند پسر اسحاق كه حق تعالى » سياه و مخدوش است . س 11 : تا ، سل : جز به از نسخهء اساس مخدوش از دو نسخهء ديگر گرفته شد . س 12 : سل : « و بعد از آنكه » ندارد . س 12 : ا : [ عمر ] از نسخهء تا و سل گرفته شد ؛ ع : بعدان مضى من عمر ابراهيم ع خمس و ثمانون سنة س 15 : سل : بعد از آن سيزده سال . س 20 : سل : حواشى و اتباع او نيز .
س 21 : سل : « وصيّت ابراهيم را به مقدم اسحاق » در نسخه سياه و مخدوش است .
ص 32 :
س 1 : تا : هرگز به آن راه نيابد . س 3 : سل : اتمام و احسان ( ؟ ) س 5 : سل : چون فرشتگان . س 7 و 8 : سل : ايشان آن طعام مىخورند . س 9 : تا : ترا حق تعالى از ساره .