« كس » مىآيد . س 4 : تا ، سل : و زن و عروسان . س 5 و 6 : سل : در كشتى نيامدند .
س 6 : ا : [ هفدهم ] را اساس ما فاقد است ؛ سل ، تا : در هفدهم ؛ از نسخهء تا و سل گرفتيم به تأييد ترجمهء عربى . س 6 : ا : مرخشوان ؛ سل : مرجوشان ؛ ترجمهء عربى بدرستى « مرحشوان » آورده است . س 9 و 10 : تا ، سل : عبارت « و سيلها از فراز . . . متلاقى يكديگر شدند » ندارد ؛ اين عبارت در ترجمهء عربى هم آمده است : ع : ثم وقعت الامطار و جادت السيول من العلو و السفل و جرت المياه و تفجّرت العيون بحيث تلاقى مآء السّمآء و مآء الارض . س 11 : تا ، سل : در جستن و وزيدن آمدند .
س 11 و 12 : سل : موجها متراطم . س 12 : سل : « فوران و » ندارد . س 13 : تا ، سل : همه بقاع و تلال و جبال « اصقاع » را فاقد است . س 13 : تا : اصقاع و تلال و جبال . س 14 : ا :
پوشيده شدند ؛ تا ، سل : پوشيده شد . س 15 و 16 : سل : چشمهها از جوش و فوران فرونشست ؛ « و فوران » را نياورده . س 17 : ا : هيچ كسى نماند . س 17 : سل : « و آبها » ندارد . س 18 : ا : ماه كسلا بود ؛ ع : السابع و العشرون من شهر كسلا و . س 18 و 19 : ا :
[ آب ] با سر كوهها ، « آب » از نسخهء تا و سل گرفته شد . س 19 : ا : بما بين السهل و الجبل . س 21 : سل : وقوف آن پنج . س 21 : ا : تمام بود و او كس ؛ سل : تمام بود اولش . . .
س 21 و 22 : ا : كسلا و آخرش . س 22 : ع : همواره « ايّار » به تشديد « يا » مىآورد .
س 22 و ( ص 22 ) 1 : سل : بر سر كوه بلند .
ص 22 :
س 1 : تا : آن را فردو گويند ؛ سل : آن فروكوبند ( ؟ ) س 1 : تا : بيست روز آن زمان .
س 2 : تا : روز هفتم بود از ماه سيوان ؛ ا : ماه شيوان ؛ ع : بدرستى « سيوان » مىآورد به سين .
س 3 : تا ، سل : شده بودند بعد از چهل و سه روز . س 7 : سل : حال زمين بدر آورد .
س 8 : سل : مردارى بديد . س 9 : سل : روز ديگر كبوتر . س 10 : سل : بازگشت به خدمت نوح . س 11 : سل : روز دگر كبوتر . س 11 : سل : بازفرستاد . س 14 : سل : حال نيك است . س 15 : تا ، سل : نوبت سيوم بود . س 16 : سل : طوفان در آن پديد آمد .
س 17 : تا : غرّه ماه اوّل بود از سال دوم ؛ سل : غرّهء ماه اوّل بود از دوم ، « سال » افتاده .