ميشه « 1 » بگرفت و به اسيرى به خراسان « 2 » برد به شهر بلخ « 3 » .
بعد از او پادشاه شد [ هوشيع « 4 » بن ايلا « 5 » ] مدّت هجده سال ، و از آن مدّت نه سال مطيع فليسار « 6 » ملك جزيره « 7 » بود ، باقى بر او عاصى شد مدّت شش سال .
فليسار به قصد او لشكر بفرستاد و او را محاصره كرد سه سال متواتر ، تا عاقبت شهر را بگشود و خراب كرد ، و هفت اسباط و نيم كه آنجا مانده بودند ، از آنجا اخراج كرد و رحلت فرمود ، و بعضى به عراق « 8 » و حلوان « 9 » و نهاوند « 10 » و بعضى به خراسان ، به بلخ و هرات « 11 » برد ، و بعضى را از بابل « 12 » و كوثه « 13 » و فرس « 14 » [ ؟ ] و مواضع ديگر بياورد ، و به شام ساكن گردانيد خوار و ذليل ، چنان كه سباع بر ايشان والى شدند و وحوش مستولى گشت ؛ و اين به سبب آن بود كه از راه راست تجاوز نموده بودند و به خلاف قول توريت كار مىكردند .
اين حال به ملك جزيره فليسار باز نمودند . او بعضى احبار را فرمود تا ايشان را توريت تعليم كردند ، و احبار از اهل سامرى « 15 » بودند .
چون سال هشتم از ملك هوشيع به سر آمد ، موافق سال پنجم از ملك حزقيا « 16 » داودى و جمله زمان ملك داوديان كه چهارده نفر بودند مقرّر در دويست و چهل و نه سال بود ، و جمله سالها كه ملوك نوزدهگانهء غير داوديان حكم كردند مدّت دويست و پنجاه و يك سال بود ناقصه به سبب اتّفاق مشاركت در ملك ميان ملوك چهاردهگانه و ملوك نوزدهگانه چنان كه در يك سال دو كس از ايشان ملك بودند پس از اين جمله هفت سال ساقط شود و از آن جمله نه سال . پس دويست و چهل و دو سال باقى ماند و اين حساب
هامش
( 1 ) .Misa( 2 ) .Horasan( 3 ) .Balh( 4 ) .Husi'a( 5 ) .Ila( 6 ) .Falisar( 7 ) .Gazirah( 8 ) .'Irak( 9 ) .Hulwan( 10 ) .Nihawand( 11 ) .Herat( 12 ) .Babil( 13 ) .Kutah( 14 ) .Fars( 15 ) .Samari( 16 ) .Hizkija