و داود « 1 » مردى مقبل منجح بود ، در هر كار كه مىكرد حق تعالى او را مساعدت [ مى ] كرد ، و به هر جاى كه طالوت « 2 » او را مىفرستاد از براى امرى يا حربى يا قضاى مهمّى ، آن را به واجبى تمام كردى ؛ و قوم با او محبّتى تمام داشتند . طالوت دختر خود را ، ميخال « 3 » ، به زنى به داود داد . چون طالوت اقبال داود مشاهده كرد ، بر او حسد برد و قصد قتل داود كرد .
داود از پيش او مىگريخت و به بيابانها و كوهها مىگشت . خداى تعالى داود را از شرّ طالوت نگاه داشت و داود در يك سال دو نوبت بر طالوت ظفر يافت ، او را نكشت . يكى آنكه طالوت در غارى رفت از بهر قضاى حاجتى ، و داود در كنجى از آن پنهان شده بود و طالوت از او غافل . اصحاب داود قصد [
v
287 ] طالوت كردند . داود منع كرد به قتل او رضا نداد ، ليكن طرف دستارش بگرفت و بكشيد بعد ما كه از آن غار بيرون شد تا علامتى باشد ميان او و طالوت . دوم آنكه در طرف سماوه « 4 » ، و آن بيابانى است ، طالوت با لشكر در او خفته بود . داود شب به بالين او رسيده و كوزهء آب برگرفت و طبرزين كه در دست او بودى بر سبيل علامت بنهاد ، و او را المى نرسانيد .
و در آخر اين سال شمويل « 5 » پيغامبر متوفّى شد و مدّت عمرش پنجاه و دو سال بود ، و بعد از وفات او به چهار ماه ميان طالوت و فلسطانيان مصاف واقع شد ، و طالوت با سه پسر در آن حرب كشته شد ؛ نام پسر مهتر : يهونادان « 6 » [ دوم ] اديناب « 7 » و [ سوم ] ملكيشوع « 8 » . چون طالوت ديد كه كار بر او سخت شد ، پيش سلاحدار خود آمد تا او را بكشد . او ابا كرد . طالوت بر شمشير خود تكيه كرد و خود را بكشت ، و در روز سوم خبر قتل طالوت به داود رسيد . به سوى شهر بازگشت ، و در آن روز عمر داود به سى سال رسيده بود .
هامش
( 1 ) .Dawud( 2 ) .Talut( 3 ) .Mihal( 4 ) .Samavah( 5 ) .Samu'il( 6 ) .Jahunadan( 7 ) .Adinab( 8 ) .Malkisu'a