رفتند كه آن را عين الشمس « 1 » گويند ؛ در پانزدهم نيسان « 2 » !
و عدد بنى اسرائيل در آن وقت مبلغ ششصد هزار مرد محارب مقاتل بود از بيست ساله تا پنجاه ساله ، غير اطفال و صبيان و مشايخ و زنان و حشر و تبع بسيار بودند ، غير چهارپايان و مواشى و گلههاى اسپان بىحد داشتند ، و در اوّل آن شب قربان كردند كه آن را قربان فصح « 3 » خوانند ، و در آخر شب نزديك صبح بيرون رفتند . بعد از آنكه فرعون « 4 » با اتباع خود بيامد و از موسى « 5 » و هرون « 6 » به خضوع تمام درخواست كرد تا نروند . چون دانست كه فايده نمىدهد اجازت داد و وداع كرد و از عقب ايشان برفت و درخواست كرد كه از جرايم و انبساط گذشته استحلال نمايند و چون سخن فرعون نشنيدند ، موسى گفت : مهلت نيست ، هرچه زودتر برويد . بنى اسرائيل از شتاب به جاى نان خمير فطير پختند و آن روز را عيد الفطير « 7 » خوانند ، و هنوز هر سال يهوديان آن سنّت تازه دارند و سه مرحله به جدّ تمام سير كردند به شبانروزى تا به منزلى رسيدند كه آن را قارموسى « 8 » [ خوانند ] .
چون خبر رفتن بنى اسرائيل بر سبيل تعجيل به فرعون رسيد ، از رضاى خود پشيمان شد كه ايشان به جد تمام برفتند . ندا كرد تا لشكرها به حشر جمع كردند . سكّان مصر تمامت جمع شدند به متابعت فرعون و از عقب موسى برفتند و در بيستم نيسان به ايشان رسيدند ، و هر دو لشكر صف بركشيدند بر كنار دريا . لشكر فرعون در غايت شوكت و قوّت بودند با اسپان نامدار و سلاح بسيار ، و بنى اسرائيل خسته و ماندهء راه بودند . بترسيدند و اميد از جان خود برگرفتند . از موسى استعانت جستند .
موسى به دعا مناجات كرد و از حضرت عزّت درخواست خلاص كرد .
هامش
( 1 ) .'Ain as - Sams( 2 ) .Nisan( 3 ) .Fash( 4 ) .Fir'aun( 5 ) .Musa( 6 ) .Harun( 7 ) .'Id al - Fatir( 8 ) .Karmusa