فوكان « 1 » ، يوچان « 2 » ، كيفوگوژن « 3 » .
قسم چهارم : [ جائو ] « 4 » و آن ولايت آقباليق « 5 » است ، دو پادشاه برگرفتند :
لوون « 6 » ، شيله « 7 » .
قسم پنجم : شه « 8 » ، و آن ولايت تبت است ، يك پادشاه برگرفت : خلنبوبو « 9 » .
قسم ششم : [ چن خن ] « 10 » ، و آن ولايت منزى « 11 » است ، يك پادشاه برگرفت :
ليتى « 12 » .
و جهت آنكه آن اقوام اهل پادشاهى نبودند و بناحق [ ملك در تصرّف ] داشتند ، از هوا در آن زمان اثرهاى عجب پيدا مىشد ، مثل آنكه [ باران به ] رنگ خون مىباريد و پارههاى گوشت از هوا فرومىافتاد ، و از ميان ستارهها روشنايى هم برمىآمد ، و صاعقهها بر زمين مىافتاد و سنگ مىشد .
و بعد از آنكه پنجاه [ و ] هفت سال از خروج ايشان گذشته بود ، شخصى خروج كرد ، نام او وى داوفودى « 13 » ، و ملك از ايشان بستد ، و بر مملكت ختاى پادشاه شد . و پادشاهان اصلى بر قاعده در ماچين مىبودند .
طايفهء دوم
وى داوفودى با فرزندان ، سيزده نفر .
داوفودى ، بيست [ و ] چهار سال .
هامش
( 1 ) .Fu Hong( 2 ) .Yao Chang( 3 ) .Qifu Guoren( 4 ) .Zhao( 5 ) .Aq . Baliq( 6 ) .Liu Yuan( 7 ) .Shile( 8 ) .Xia( 9 ) .Helianbobo( 10 ) .Chenghan( 11 ) .Manzi( 12 ) .Li Te( 13 ) .Wei Dawudi