ص 128 :
س 2 : سل : و پسر ازدمر نامه به سلطان نوشت و سلطان به سبب . س 3 : ا ، تو ، سل : [ و خمسمايه ] ندارد . س 7 : سل : عمّ خويش اتابك قزيل ارسلان مىرفت .
س 7 و 8 : سل : مىرفت و او را به اندك مدّتى با لشكر بسيار به عراق آورد .
س 9 و 10 : سل : و در نهان ملاطفهها مىنوشتند و عزم سلطان را بر رفتن اصفهان باطل كردند . س 10 : سل : اتابك به همدان آمد . س 11 : سل : سلطان به راه ديگر بيرون شد . س 11 : سل : و اتابك با لشكر بسيار در دنبال سلطان كرد . س 12 : سل :
سلطان دوهوايى لشكر خود معلوم داشت . س 15 : تو : روى به آذربايجان نهاد .
س 15 : سل : خليل عزّ الدّين قپچاق رفت . س 15 و 16 : سل : با او وصلتى كرد و اسباب مهيّا شد . س 17 : سل : عذر مقاومتى كه وزير با او كرده بود بخواست .
س 18 و 19 : سل : درخواست كرده بود كه پسرى از پسران خويش آن جايگاه به جهت حرمت داشت ديوان عزيز پسرى از آنجا فرستاد . س 19 و 20 : سل : و بعد از آن به اتفاق حسن قپچاق روى به آذربايجان نهادند . س 21 : سل : اتابك با همدان آمد .
س 22 : سل : چون مدّتى بگذشت خبر آمد كه سلطان . س 22 و 23 : سل : سلطان با ده هزار سوار قپچاق روى به آذربايجان نهاد و برسيد . س 23 : سل : و عزم آذربايجان كرد . س 24 : سل : و مقابلهء سلطان فرود آمد . س 24 : سل : امّا طاقت مقاومت نداشت . س 24 و س 1 ، ص 129 : سل : حيله كرد و رسولان .
ص 129 :
س 1 : سل : و عهدى ميان ايشان برفت . س 2 و 3 : سل : بدين شرط سوگند خوردند سلطان ايمن شد . س 3 و 4 : سل : لشكر قپچاق را پراگنده كرد و در ولايات و دستورى اتابك اين فرصت نگاه مىداشت پسر سلطان دوانيد . س 7 : تو : اتابك حشمى ساخته بر اثر بفرستاد تا راه اصفهان نگاه دارند ؛ سل : اتابك حشمى ساخته بر اثر برفت تا راه اصفهان نگاه دارند . س 8 : سل : سلطان اگرچه به ايوان بود جماعتى صواب ديدند . س 9 : سل : بعد از دو روز اتابك برسيد ؛ تو : « برسيد » ندارد .