پر جلال آمرزش در برابر او پديدار مىگردد . رفته رفته يك صلح درونى ، يك هماهنگى و سازش خوش فعاليتهاى عصبى و اخلاقى ، بزرگترين ظرفيت تحمل در برابر محروميت ، اتهام ، اندوه ، قدرت شكستناپذير و سستى ناشناس ، بردبارى در قبال از دست دادن همه چيز ، درد ، بيمارى و مرگ به سراغ وى مىآيد .
طبيب نيز هنگامى كه بيمارى را ديد كه دست بدامان دعا و توسل شده است مىتواند خرسند باشد چه ، آرامشى كه نيايش به ارمغان آورده است كمك شايانى در مداواى وى به شمار مىآيد . در اينجا نيايش را نبايد با مرفين همرديف دانست زيرا ، نيايش در همين حال كه آرامش را پديد آورده است ، به طور كامل و صحيحى ، در فعاليتهاى مغزى انسان يكنوع شگفتگى و انبساط باطنى و گاه قهرمانى و دلاورى را تحريك مىكند .
نيايش خصائل خويش را باعلامات بسيارمشخص و منحصر به فردى نشان مىدهد : صفاى نگاه ، متانت رفتار ، انبساط و شادى بىدغدغه ، چهره پر از يقين ، استعداد هدايت و نيز استقبال از حوادث ، به سادگى در آغوش گرفتن يك سرباز يا يك شهيد مرگ را . اينهاست كه از وجود يك گنجينه پنهان در عمق جسم و روح ما حكايت مىكند . تحت اين قدرت و سلطنت حتى مردم غافل عقب مانده و ضعيف و كم استعدادها نيز مىتوانند نيروى عقلى و اخلاقى خويش را بهتر به كار بندند و از آن بيشتر بهره گيرند . چنين به نظر مىرسد كه نيايش انسانها را آن چنان رشد مىدهد كه جامعهاى كه
تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد ( ع ) بررسى اجمالى نكات تربيتى دعاى مكارم الاخلاق ( فارسى ) — صفحة 89
مساهمون: محمد جواد لياقتدار
ص٨٩