دعاكننده درخواست خود را با حالت تضرع ، نياز و اضطرار مطرح نمايد . در حديث معصوم ( ع ) آمده است كه « چنانچه كودكى از مادرش با شدت چيزى را مطالبه مىكند ، از خداوند حاجت خود را بخواه » . الكسيس كارل نيز در مقاله نيايش خود مىگويد : دعا بايد داراى شدت ، تناوب و استمرار و خلوص و حالت تهاجم باشد . متربى هنگام دعا بايد با شدت بخواهد ، دعا نبايد به صورت تنها لقلقهء زبان باشد بلكه مغز و دل و جان و زبان همه با هم و با شدت بايد يك چيز را از خداوند مطالبه كنند همانند مطالبه عاشق از معشوق . الكسيس كارل در اين زمينه معتقد است كسانى كه بامداد دعا مىكنند و تا شامگاه به اعمال غيرانسانى خود ادامه مىدهند ، كسانى هستند كه هيچ گاه آثار دعا را در خود نمى يابند ؛ زيرا هماهنگى زبان و دل و جان در طول روز مشاهده نمىشود . بنابراين يكى از شرايط تأثير و قبولى دعا ، هماهنگى زبان و دل است .
از امام صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : « دعا ، قضاى پا بر جا شده را بر مى گرداند ، پس زياد دعا كنيد ؛ زيرا دعا كردن كليد رحمتهاى الهى و موجب برآمدن حاجتهاست و جز به وسيله دعا به چيزهايى كه نزد خدا است نمى توان نايل شد و هر درى را كه زياد بكوبى بالاخره باز مىشود » .
علامه بزرگوار مرحوم طباطبايى معتقدند اصرار از چيزهايى است كه درخواست و دعا را جدى و حقيقى مىكند ؛ زيرا انسان هر چه بيشتر مطلبى را بطلبد ، قصد و توجهاش صافتر و خالصتر مىشود .
تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد ( ع ) بررسى اجمالى نكات تربيتى دعاى مكارم الاخلاق ( فارسى ) — صفحة 64
مساهمون: محمد جواد لياقتدار
ص٦٤