شريفه « نسوا الله فنسيهم » ( سوره توبه ، آيه 67 ) ، خدا را فراموش كردند پس خداوند نيز ايشان را فراموش كرد .
توفيق در انجام دعا : يكى ديگر از لوازم تأثير تربيتى دعا ، پيدا كردن توفيق انجام دعا است . « توفيق » در دعا كردن مطلب مهمى است . امام سجاد ( ع ) در دعاى ابوحمزه مسأله توفيق در دعا را به شيوه بسيار زيبا و عاشقانه مطرح مىكنند : «
اللهم انى كلما قلت قد تهيات و تعبات و قمت للصلوه بين يديك و ناجيتك ، القيت على نعاسا اذا انا صليت ، و سلبتنى مناجاتك اذا انا ناجيت ، مالى كلما قلت قدصلحت سريرتى و قرب من مجالس التوابين مجلسى ، عرضت لى بليه ازالت قدمى و حالت بينى و بين خدمتك . سيدى لعلك عن بابك طردتنى ، و عن خدمتك نحيتنى ، او لعلك رأيتنى مستخفاً بحقك فاقصيتنى . او لعلك رأيتنى معرضاً عنك فقليتنى او لعلك وجدتنى فى مقام الكاذبين فرفضتنى ، او لعلك رأيتنى غير شاكر لنعمائك فحرمتنى ، او لعلك فقدتنى من مجالس العلماء فخذلتنى ، او لعلك رأيتنى فى الغافلين فمن رحمتك آيستنى ، او لعلك رأيتنى آلف مجالس البطالين فبينى و بينهم خليتنى ، او لعلك لم تحب ان تسمع دعايى فباعدتنى ، او لعلك بجرمى و جريرتى كافيتنى ، او لعلك بقله حيايى منك جازيتنى . »
اى خدا ، من چندان كه به عزم و جزم با خود گفتم و خويش را مهيا و آماده طاعتت ساختم و در پيشگاه تو به نماز ايستادم ، آن هنگام مرا به خواب انداختى ، و حال راز و نياز را از من هنگام مناجات بازگرفتى ، اى خدا چه شد كه هر چه با خود عهد كرده و گفتم كه از اين پس سريرتم نيكو خواهد شد و به مجامع اهل توبه و مقام توابين نزديك مىشوم ، گرفتارى و حادثهاى پيش مىآيد كه نتوانم به عهد خود ثابت قدم بمانم ، و آن گرفتارى و حادثه
تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد ( ع ) بررسى اجمالى نكات تربيتى دعاى مكارم الاخلاق ( فارسى ) — صفحة 49
مساهمون: محمد جواد لياقتدار
ص٤٩