آنچه كه مخفى شده است ) ( سوره 20 ، آيه 7 ) و بدين وسيله حاجت را برآورده مىكند :
« فاذا ناديته سمع نداءك و اذناجيته علم نجواك . »
در فرازهاى فوق تفاوت ميان خداوند و مردم در اداى حاجت و مددرسانى به افراد نيازمند به وضوح تشريح شده است . در ادامه دلائل فوق ، امام ( ع ) مىفرمايند با توجه به ويژگىهاى خداوند : « پس خواست خودرا به او مىرسانى ، و راز دلت را پيش او آشكار مىسازى و از اندوههايت به او شكايت و درد دل مىكنى و از او چاره گرفتاريهايت را مىخواهى ، و بر كارهايت كمك و يارى مىجويى ، و از خزانههاى رحمتش آنچه را كه غير او بر بخشيدنش توانا نيست مىخواهى ، از قبيل درازى زندگانيها و درستى بدنها و فراخى روزىها .
فافضيت اليه بحاجتك ، وابثثته ذات نفسك ، و شكوت اليه همومك ، و استكشفته كروبك و استعنته علي امورك ، و سالته من خزائن رحمته ما لايقدر علي اعطائه غيره : من زياده الاعمار و صحه الابدان و سعه الارزاق
. » 13 - چون خداوند كليد گنجينههاى خود را در دست تو قرار داده و آن كليد همانا دعا است لذا چنين موجودى براى دعا اولىتر است :
« ثم جعل في يديك مفاتيح خزائنه بما اذن لك من مسئلته فمتي شئت استفتحت بالدعاء ابواب نعمته و استمطرت شآبيب رحمته . »
و هرگاه خواستى به سبب دعا درهاى نعمتش را بگشايى و پى در پى رسيدن بارانهاى رحمتش را درخواست نمايى .
فلا يقنطنك ابطاء اجابته ، فان العطيه على قدر النيه . و ربما اخرت عنك الاجابه ، ليكون ذلك اعظم لاجر السائل ، و اجزل لعطاء الآمل ، و
تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد ( ع ) بررسى اجمالى نكات تربيتى دعاى مكارم الاخلاق ( فارسى ) — صفحة 29
مساهمون: محمد جواد لياقتدار
ص٢٩