تشكر و قدردانى
از نكات تربيتى دقيق در نظام تعليم و تربيت اسلامى مسئله تشكر و قدردانى و سپاسگزارى از مربيان عالىقدر است . ما در اكثر دعاها ابتدا بر محمد ( ص ) و خاندان او درود مى فرستيم و بعد به ذكر خواستهها مىپردازيم . از نظر عبادى ، به فرمايش معصوم ، به ما گفته شده كه علت اين كار اين است كه اگر شما از خدا بخواهيد بر محمد و خاندانش درود فرستد و بعد حوائج خود را مطرح كنيد ، خداوند ابا مىكند از اينكه يكى از اين دعاها را كه درود بر محمد ( ص ) و خاندان اوست بپذيرد و ديگرى را نپذيرد . اما شايد از نظر تربيتى بتوان گفت : با اين درودها در واقع از زحمات مربيان بزرگ و درجه اول ؛ از خداوند و كسانى كه تربيت الهى از كانال آنها و به دست آنها بر انسانها جارى مىشود ، قدردانى و تشكر مىكنيم . چون در واقع با هر صلوات بر محمد ( ص ) و خاندان او يك درجه بر كمالات ايشان افزوده مىشود و اين بدين معنا است ، احتمالًا ، كه با اظهار قدردانى از آنها در واقع داريم مرام و آرمان آنها را عمل مىكنيم . چون معناى واقعى « شكر » ، به جا آوردن هر كارى در موضع خودش و استفاده از هر نعمتى در جاى مربوط به خودش است . لذا اگر ما از تعليمات انبيا در آنجا كه مىبايست به كار بروند استفاده كرديم ، در واقع اسلام را محققتر و تثبيت كرديم و باعث استحكام و دوام آن شدهايم و اين معناى واقعى شكر نعمت اسلام ؛ يعنى زحمات مربى بزرگ بشر حضرت ختمىمرتبت است .
تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد ( ع ) بررسى اجمالى نكات تربيتى دعاى مكارم الاخلاق ( فارسى ) — صفحة 263
مساهمون: محمد جواد لياقتدار
ص٢٦٣