واقعى همين است : « الا و انّ اعطاء المال فى غير حقّه تبذير و اسراف » و لذا آقاى راغب اصفهانى در معناى اسراف مىگويد : « السرف تجاوز الحد فى كل فعل يفعله الانسان » اسراف آن است كه انسان در هر كارى كه انجام مىدهد از حد وسط ، تجاوز كند . به عبارت ديگر ، خروج از مرز اعتدال به معناى اسراف است . لذا مربيان بايد متوجه اين نكته باشند كه تربيت خود را و تعليم و روشهاى آموزشى خود را بر مبناى اعتدال بنا كنند و گرنه مسرفند واسراف كننده و مورد غضب خداوند ، بدين معنا كه از رحمت خداوند در جهت تربيت درست و صحيح فرزند محرومند . مؤلف قاموس نيز معناى فوق را تأييد و به نقل از صحاح مىنويسد : « السرف ضد القصد » اسراف در واقع حالت ضد اعتدال است .
فراز بيست و چهارم
( الّلهمّ صلّ على محمدٍ و آله و اكفنى مونة الاكتساب و ارزقنى من غير احتساب فلااشتغل عن عبادتك بالطّلب و لااحتمل اصر تبعات المكسب . )
« خدايا بر محمد ( ص ) و خاندان او درود فرست و مرا از كسب و روزى به دست آوردنِ با رنج بىنياز كن و بىحساب مرا روزى ده تا از عبادت و بندگى تو براى به دست آوردن روزى باز نمانم و زير بار سنگين زيانها و بدى عواقب كسب نروم .
تأثير ماديات بر معنويات
آنچه را كه در بعضى فرازهاى قبلى در مورد تأكيد اسلام بر تأمين