خوانده ميشدند ، كه يكدسته خودسر و گردنكشى مىبودند . اينان بخودكامگى سر فرو نياورده آزادى خود را نگه ميداشتند ، و مىبايد گفت : نيك و بد باهم مىبودند ، زيرا بسيارى از آنان مردان غيرتمندى مىبودند كه بيداد كدخدايان و فراشباشيان را برنتافته آزادگى و گردنفرازى را ببهاى جان خريدار ميشدند . اينست بدلگرمى زور و دليرى خود بكدخدا و فراشباشى سر فرو نياورده جداسر و آزاد مىزيستند ، و چهبسا كه با پيروان پ 150 عارف قزوينى ( يكى از آزاديخواهان تهران ( اين پيكره در سالهاى ديرتر در تبريز برداشته شده )
تاريخ مشروطه ايران ( فارسى ) — صفحة 490
مساهمون: احمد كسروى تبريزى
ص٤٩٠