پ 4 ناصر الدينشاه شاگردان يكايك درس گفتى ، و درس پس گرفتى ، و نوشتن آموختى ، و كسانى از آنان بنامهنويسى براى ديگران نيز ( با مزد ) پرداختى . شاگردان باهم ببازيها و شوخيها پرداختندى ، و هركدام كه درس را روان پس ندادى يا خط را نيك ننوشتى چوب بدستها يا پاهايش زده شدى .
اين بود معنى مكتب و شيوه درس آموزى آنها ، و چون بيشتر مكتب داران مسجدها را برگزيدندى و مكتب گردانيدندى ، اين بود آنها را « مسجد » نيز خواندندى . اما
تاريخ مشروطه ايران ( فارسى ) — صفحة 20
مساهمون: احمد كسروى تبريزى
ص٢٠