عليه السّلام از دنيا رفت ، و با وجود اين سن ، آن قدر از علوم و معارف از وى ظاهر شد كه افكار را پريشان مىسازد . دانشمندان بزرگ با دقيقترين مسائل فقهى ، فلسفى و كلامى او را آزمودند و آن حضرت همچون عالم آگاه متخصص به همهء آنها پاسخ داد ، اين بود كه دانشمندان به امامت آن بزرگوار معتقد شدند و اين خود دليل واضحى است كه خداى متعالى بر ائمّهء اهل بيت عليهم السّلام دانش و حكمت را ارزانى داشته و به قدرى فضيلت بخشيده كه به هيچ كس از مردم جهان نبخشيده است .
تصريح بر امامت حضرت هادى
بزرگان شيعه به مسألهء امامت اهميّت زيادى دادهاند ، زيرا كه امامت از نظر آنها يكى از اصول اسلام است . اين بزرگان همواره از امام حاضر ، دربارهء امام بعدى سؤال مىكردند تا پس از وى به او مراجعه كنند و به ولايت و اطاعت تسليم شوند . گروهى از فرزانگان و افراد موثّق اسلامى ، احاديثى دربارهء امامت امام هادى عليه السّلام از پدرش امام جواد عليه السّلام به شرح ذيل نقل كردهاند :
1 - اسماعيل بن مهران
اسماعيل بن مهران ، در نخستين سفرش موقعى كه وارد بغداد شد ، به خدمت امام جواد عليه السّلام شتافت و عرض كرد :
« فدايت شوم ، من در اين حال بر شما بيمناكم ، پس از شما چه كسى عهدهدار امامت است ؟ » امام عليه السّلام با لبخندى شيرين رو به وى كرد و فرمود :
« در اين سال ، آن پيشامدى كه تو تصور كردهاى اتّفاق نخواهد افتاد . » [ 1 ]
هامش
[ 1 ] حياة الإمام محمد الجواد : ص 70 .