كارگزاران دولت طلب نمود . صدر اعظم حسب الخواهش مشار اليه شرحى كه خلاصهء مضمونش به اين نهج بود تحرير نموده به وى سپرد :
« به تاريخ پانزدهم شهر ربيع الثانى سنهء هزار و دويست و شصت و نه هجرى مقرر گرديد ؛ مادامى كه لشكرى از خارج بر هرات تاخت نياورد از دولت عليهء ايران نيز سپاه به آنجا مأمور ننمايند و چنانچه قاصدى به قصد هرات آيد ؛ دولت ايران لشكر به اعانت و صيانت هرات خواهد فرستاد ، بعد از دفع مفسد و قاصد مراجعت خواهند نمود . چنانچه حاكم هرات خود زر و سيم را به نام مبارك شاهنشاه ايران مسكوك كند يا به رسم پيشكش ارسال دار الخلافه دارد ، البته مقبول و پذيرفته خواهد بود . چنانچه حاكم خراسان را نيز ضرورتى داعى شود ، و از حاكم هرات لشكر خواهد ، حاكم هرات در فرستادن لشكر مأذون و مختار خواهد بود . خوانين هرات را در ممالك ايران هيچ قيد و بندى نيست و در هر جاى ديگر از ممالك ايران كه خواهند متوطن شوند به جهت ايشان مانند هرات خواهد بود . و شرطست در اين عهدنامه كه كارداران دولت انگليس ابدا در امور داخله و خارجهء هرات مداخله ننمايند ، نامه و رسول نفرستند ، احدى را به سفارت آنجا مأمور ندارند . چنانچه مراتب مرقومه ظاهر گردد عهدنامه نيز باطل و از درجهء اعتبار ساقط است » .
ذكر حقايق اخبار سال هزار و دويست و هفتاد و تخليهء بندر عباس از جماعت خوارج دون « ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ » *
در اين سال فرخنده فال ، شعر :
با صدر جهان فلك چو دمساز آمد * شهباز سعادتش به پرواز آمد
تا تهنيت روز و مه و سال كند * اقبال ز در صلحكنان باز آمد
نشان منصب امير تومانى با يكرشته حمايل سبز كه در اين دولت مخصوص شخص اول دولت است و يكرشته بند كاغذ مرصع عنايت گرديد ، و به جناب اشرف ارفع امجد ملقب شد .
هم در اين سال فتح بندر عباس رويداد . توضيح اين مقال آن كه در عهد دولت