مىبايست نقل شد و نيازى به تكرار آن نيست .
وزارت محمّد بن يحيى بن هبيره :
لقب وى عزّ الدّين بود ، و پس از درگذشت پدرش يحيى به جاى او وزارت كرد . محمّد بن يحيى مردى فاضل و مهتر و مظهر سرورى و سيادت بود ، اشعارى خوش و دلپذير داشت ، و ادب و حديث نبوى را نيك مىدانست .
محمّد بن يحيى چندى پس از مرگ پدر به زندان افتاد ، و پس از زندانى شدن خبرى از وى به دست نيامد . اين دو بيت را نقل كرده مىگويند از اوست :
كم منحت الأحداث صبرا جميلا * و لكم خلت صابها سلسبيلا
و لكم قلت للّذى ظلّ يلحا * نى على الوجد و الأسى سل سبيلا
« چه قدر در مقابل پيشآمدهاى روزگار شكيبايى به كار بردم ، و چه قدر تلخىهاى آن را مى خوشگوار پنداشتم . چه قدر به كسانى كه همواره در حال آشفتگى و اندوه دشنامم مىدادند گفتم : راه چاره را بجوييد » .
وزارت شرف الدّين ابو جعفر محمّد بن ابى الفتح بن بلدى :
ابن بلدى پيش از وزارت ناظر واسط بود ، و در مدّت تصدّى نظارت نيرومندى و چابكى از خود نشان داد ، و ميزان درآمدها را بالا برد ، و سودهاى سرشار به دولت رساند ، ازينرو نزد مستنجد منزلتى بزرگ يافت ، و نوشتهاى از جانب خليفه به واسط فرستاده شد كه حاصلش اين بود كه بايد وزير خليفه باشد ، و در اين باره بسيار تأكيد شده بود . ابن بلدى نيز با آنكه در واسط بود به وزارت مىپرداخت ، و فرمان صادر مىكرد ، و به پادشاهان اطراف نامه مىنوشت . سپس به بغداد آمد ، و موكبى عظيم ، در حالى كه همهء اعيان دولت در ميان آن بودند براى استقبال وى از بغداد خارج شد .
ميان عضد الدّين ابو الفرج محمّد بن رئيس الرؤسا كه استاد الدّار 5 بود ، و ابن بلدى