وى جلوه مىداد همانا وزيرش فضل بن سهل بود . از آن پس مردم با علىّ بن موسى الرّضا ( ع ) به عنوان ولىّ عهد مأمون بيعت كردند ، و علىّ بن موسى ( ع ) پس از آن رضاى آل محمّد ( ص ) ناميده شد .
آنگاه مأمون فرمان داد مردم لباس سياه را دور افكنده جامهء سبز بر تن كنند . البتّه اين كار تنها در خراسان انجام شد ، و چون بنى عبّاس در بغداد پى بردند كه مأمون خلافت را از خانوادهء ايشان به خاندان علوى نقل كرده لباس سياه را كه شعار پدران و نياكان خود بوده به لباس سبز تغيير داده است . به عمل مأمون اعتراض كردند ، و از راه خشم وى را از خلافت خلع نمودند ، و به عمويش ابراهيم ابن مهدى دست بيعت دادند .
اين ابراهيم بن مهدى مردى فاضل و شاعر و فصيح و اديب بود ، و رامشگرى ماهر به شمار مىآمد . ابو فراس بن حمدان [ 1 ] شاعر در قصيدهء ميميّهء خود به اين ابراهيم بن مهدى اشاره كرده گويد :
منكم عليّة ام منهم و كان لكم * شيخ المغنّين ابراهيم ام لهم
« عليّه از شماست يا از ايشان ؟ و شيخ المغنّين ابراهيم از شما يا از آنهاست » ؟
دورانى كه ما از آن ياد كرديم دوران فتنه و جنگ و اتّفاقات ناگوار به شمار مىآمد .
چون مأمون از آنچه در بغداد مىگذشت آگاه شد مطلب را چندى زير و رو كرد ، و دربارهء آن به انديشه پرداخت ، و سرانجام فضل بن سهل را به قتل رسانيد ، و علىّ بن موسى الرضا ( ع ) نيز پس از وى بر اثر خوردن انگور درگذشت .
هامش
[ ( 1 - ) ] ابو فراس بن سعيد بن حمدون پسر عم سيف الدولهء حمدانى ، و شاعرى شيرين سخن و بليغ ، و اميرى با عزت نفس و بزرگوار بود . سال وفاتش 357 هجرى است . جرجى زيدان : آداب اللغة العربيه .