همچنين خوارج گروهى از زنان را به قتل رسانده گروه ديگر را به اسيرى گرفتند ، و از اين قبيل كارها بسيار مرتكب شدند .
پيش از اين امير المؤمنين ( ع ) همواره در كوفه به خطبه برخاسته مردم را به نبرد با اهل شام ، و از سر گرفتن جنگ با ايشان بر مىانگيخت ، ولى چون خبر كارهاى خوارج به امير المؤمنين ( ع ) رسيد مردم به دو گفتند : آخر ما چگونه از كوفه خارج شويم ، و دست خوارج را روى زن و فرزند و مال خويش باز گذاريم . ما را حركت ده تا اول به جنگ با خوارج بپردازيم ، و چون از جنگ با ايشان فراغت يافتيم به سوى دشمنان شامى خود بشتابيم .
امير المؤمنين ( ع ) نيز مردم را برداشته به جنگ با خوارج حركت كرد ، و در نهروان با ايشان روبرو شد ، و ايشان را تار و مار كرد ، چنان كه گويى به ايشان فرمان رسيد كه بميريد : ايشان نيز يكباره نابود شدند .
كرامتى از امير المؤمنين على ( ع )
چون امير المؤمنين ( ع ) در نهروان با خوارج روبرو شد ، آنان از پيش او به سوى جسر گريختند ، در اين هنگام مردم گمان بردند ايشان از جسر عبور كردهاند ، ازينرو به على ( ع ) گفتند : اى امير المؤمنين خوارج از جسر عبور كردند ، تا دور نشدهاند ايشان را درياب امير المؤمنين ( ع ) گفت : از جسر عبور نكردهاند ، و قتلگاه ايشان اين طرف جسر است . به خدا سوگند در اين نبرد از شما ده نفر كشته نخواهند شد ، و از ايشان نيز ده نفر باقى نخواهند ماند . ولى مردم در گفتار امير المؤمنين ( ع ) شك به خود راه دادند ، و چون به جسر رسيدند ديدند هنوز خوارج از جسر عبور
هامش
[ ( ) ] مىشناسد ، و دين خود را بهتر نگاه مىدارد ، و بصيرت خويش را بهتر به كار مىبندد ، گفتند :
تو پيرو راستى نيستى بلكه شيفتهء نام رجالى ، سپس او را كنار نهرى برده خواباندند و سرش را بريدند ، و شكم همسرش را نيز پاره كردند . شرح ابن ابى الحديد ، ج 1 ص 307 .