خديجه بود فاطمه را فراگرفت و بدان آب بشست و خرقه سفيد بيرون كرد بغايت خوشبوى و ويرا در آن خرقه پيچيد و رقعه ديگر به مثل آن بطريق مقنعه بر سرش افكند و گفت بگير اى خديجه وهم به خود راه مده كه بركت با اوست و در نسل وى و زنان ديگر خديجه را تهنيت گفتند و خديجه فاطمه را فرستاد در غايت فرح و بهجت و چون حضرت رسالت درآمد قرة العين خود را در كنارش نهاد و آنحضرت او را فاطمه نام كردهام محمد كنيت داد و القاب فاطمه رضى اللّه عنها ( مباركه ) و ( طاهره ) و ( زكيه ) و ( راضيه ) و ( مرضيه ) و ( محدثه ) و ( بتول ) و ( زهرا ) است از امام به حق ناطق جعفر الصادق رضى اللّه عنه مرويست كه حضرت مقدس نبوى روزى فاطمه را گفت يا فاطمه آيا ميدانى كه چرا تو مسماة بفاطمه شدهء على مرتضى كرم اللّه وجهه بپرسيدن وجه تسميه مسابقت جسته آنحضرت جوابداد كه ( لانها فطمت و هى شيعتها عن النار ) و از امير المؤمنين على رضى اللّه عنه روايت كردهاند كه از رسول صلى اللّه عليه و سلم سؤال كردند كه بتول چيست جوابداد كه بتول آن زنيست كه حمره نهبيند هرگز يعنى حايض نشود ( فان الحيض مكروه فى بنات الانبياء ) مرويست كه سبب تسميهء سيدة النسا را بزهرا از امام محمد باقر رضى اللّه عنه سؤال كردند ( فقال ان اللّه خلقها من نور عظمته فلما اشرقت اضاءت السموات و الارض بنورها و غشيت ابصار الملائكة و خرت الملائكة للّه ساجدين و قالوا الهنا و سيدنا ما هذا النور فاوحى اللّه اليهم هذا نور من نورى اسكنة فى سمائى و خلقته من عظمتى اخرجه من صلب نبى من انبيائى افضله على جميع الخلايق و اخرج من ذلك النور ائمة يقومون بامرى و يهدون الى حقى و اجعلهم خلفائى فى ارضى بعد انقضاء وحيى ) چنانچه سابقا مرقوم كلك بيان گشت در سال دوم از هجرت ميان شاه مردان و سيدة نسوان عليهما التحية و الغفران عقد مناكحت منعقد شد و در آن زمان زهرا رضى اللّه عنها بروايت اهل سير نهساله بود و بقولى چهاردهساله و بزعم زمرهاى بيستساله در صحاح اخبار وارد است كه از عايشه پرسيدند كه از آدميان بنزد پيغمبر انس و جان دوسترين كسى كه بود جوابداد كه فاطمه گفتند از مردان گفت شوهر وى و ايضا از عايشه منقولست كه گفت نديدم هيچ احدى را از فاطمه زهرا مانندتر برسول خدا از روى فصاحت كلام و سكينه و وقار در قعود و قيام و چون فاطمه بر خير الانام درآمدى آنحضرت برخاستى و او را ببوسيدى و برجاى خود بنشاندى و هرگاه حضرت رسالت پناه بخانهء وى رفتى فاطمه عليها السلام نيز به همين طريقه با پدر بزرگوار خود عمل نمودى و نيز بثبوت پيوسته كه رسول صلى اللّه عليه و سلم فرمود كه ( فاطمة بضعة منى من اذاها فقد اذانى و من اغضبها فقد اغضبنى ) و در بعضى از اخبار آمده است كه ( ان الله يغضب بغضب فاطمة و يرضى لرضاها ) از ثوبان مولى رسول آخر الزمان مروى است كه چون خير البشر بسفرى ميرفت آخر كسى را كه وداع ميكرد فاطمه زهرا بود و چون مراجعت ميفرمود اول با بتول عذرا ملاقات مينمود و در كشف الغمه بطريق ابن غرفه از ابو ايوب انصارى روايتست كه رسول صلى الله عليه و سلم گفت كه ( اذا كان يوم القيمة نادى منادى من بطان
تاريخ حبيب السير في أخبار افراد البشر ( فارسي ) — صفحة 433
مساهمون: غياث الدين بن همام الدين الحسيني ( خواند امير )
ص٤٣٣