عنه فى سنة سبع و عشرين اتفاق افتاد و بروايت روضة الاحباب در وقت استيلاء معاويه در سال چهل و يك يا چهل و پنج يا چهل و هفت يا پنجاه از هجرت آن صورت دست داد و مروان بن الحكم بر وى نماز گذارد و مدت عمر حفصه بروايتى شصت سال بود مدفنش گورستان بقيع است زينب بنت خزيمه رضى الله عنها نسبش بشش واسطه بعامر بن صعصعه مىپيوندد و او در اول حال زن طفيل بن الحارث بن عبد المطلب بود و طفيل زينب را طلاق داده بقولى برادرش ابو عبيدة بن الحارث و بروايتى عبد الله بن جحش اسدى او را بخواست و چون زوج ثانى زينب بجهان جاودانى شتافت در ماه رمضان سال سيوم از هجرت حضرت رسالت او را به عقد خويش درآورد و زينب هشت ماه بشرف ازدواج آنحضرت مشرف بوده در ماه ربيع الآخر سال چهارم وفات يافت و بعضى از مورخين چنين گفتهاند كه زينب زياده از سه ماه در خانهء رسول الله صلى الله عليه و سلم نبود كنيت او ام المساكين است و زينب بسبب شفقت و مرحمتى كه نسبت به فقرا و مساكين مينمود به اين كنيت اشتهار يافته بود ام سلمه بنت ابى اميه رضى الله عنها هند نام داشت و اسم ابو اميه بعقيدة ابن جوزى سهيل و بقول بعضى ديگر از مورخان حذيفه بود ( و قيل هو هشام بن المغيرة بن عبد اللّه بن عمر بن مخزوم بن نقسطة بن مرة بن كعب بن لوى بن غالب ) و مادر ام سلمه عاتكه بود كه عمه حضرت رسالت است و ام سلمه رضى اللّه عنها در اول حال زن ابو سلمه عبد اللّه بن عبد الاسد بن عبد ياليل بود و مادر ابو سلمه نيز عمه پيغمبر بوده بره بنت عبد المطلب و ام سلمه را از ابو سلمه چهار فرزند در وجود آمد زينب و سلمه و عمرو و دره و ام السلمه و ابو سلمه از جمله مهاجران حبشه بودند و چون از آنجا آمدند در جنگ احد ابو سلمه را زخمى رسيد و بعد از چندگاه وفات يافت و سيد كائنات ام سلمه را خواستگارى نمود و در شوال سال چهارم از هجرت عقد مناكحت منعقد گشت و مهر ام سلمه رضى اللّه عنها بروايتى متاعى بود كه بده درم مىارزيد و او را در ملازمت خاتم الانبياء منزلتى عظيم پيدا شد وفاتش در زمان يزيد بن معاويه در سال شصت و يكم از هجرت بوقوع پيوست و ابو هريره بر وى نماز گذارده در بقيع مدفون گشت و آخر زنى از ازواج طاهرات سيد كاينات كه فوت شد ام سلمه بود مدت حياتش را هشتاد و چهار سال گفتهاند و العلم عند اللّه تعالى زينب بنت جحش رضى اللّه عنها نسب جحش بخزيمة بن مدركه كه از اجداد رسول است صلى اللّه عليه و سلم مىپيوست براين منوال كه جحش بن رباب بن يعمر بن ضيمر بن مرة بن كثير بن دودان بن اسد بن خزيمه و مادر زينب نيز عمه حضرت پيغمبر بود و هى اميه بنت عبد المطلب و كنيت زينب ام الحكم بود و نامش در اصل بره و حضرت خير البريه آن نام را بزينب مغير گردانيد و زينب را در اول حال رسول صلى اللّه عليه و سلم از براى زيد بن حارثه خواستگارى نمود و او و برادرش عبد اللّه بن جحش از اين مواصلت ابا كردند و آيهء كريمهء
( وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ )
الآية در آن باب نازل گشته ايشان بدان مواصلت رضا دادند آنگاه حضرت رسالتپناه زينب را به عقد زيد درآورد