بيت المال مسلمانها را غصب نمود ، نيكرفتاران اين امت را كشت ، بدرفتار و نابكاران را باقى نهاد ، مال بيت المال خدا را بين ثروتمندان و قلدران تقسيم كرد ، نابود باد همانطور كه قوم ثمود نابود شدند .
چون ما امام و راهنما نداريم لذا از شما تقاضا مينمائيم بسوى ما بيائى ، شايد خداى توانا ما را بوسيلهء تو به حق برساند . نعمان بن بشير در دار الاماره است ، ولى ما جمعهها نزد او نميرويم و در ايام عيد با وى خارج نمىشويم . اگر بما خبر برسد كه تو متوجه ما خواهى شد ما با خواست خدا او را بسوى شما اخراج مينمائيم .
سپس آن نامه را به عبد اللَّه بن مسمع ( بكسر ميم اول و فتح ميم ثانى ) همدانى ( به سكون ميم ) و عبد اللَّه بن وائل دادند و ايشان را مأمور كردند كه به سرعت آن نامه را به امام حسين برسانند . آنان به سرعت خارج شدند و در روز دهم ماه رمضان در مكه بحضور امام حسين عليه السّلام مشرف شدند .
اهل كوفه دو روز بعد از فرستادن آن نامه قيس بن مسهر صيداوى و عبد اللَّه و عبد الرحمن كه پسران عبد اللَّه بن زياد أرحبى بودند و عمارة بن عبد اللَّه سلولى را بحضور امام حسين عليه السّلام اعزام نمودند . تعداد يك صد و پنجاه نامه بوسيلهء ايشان براى امام عليه السّلام فرستادند كه يكى از آنها را يكنفر و ديگرى را دو نفر و بعضى را چهار نفر نوشته بودند .
سيد بن طاوس مينگارد : امام حسين عليه السّلام با اين دعوتهائى كه از آن حضرت مىكردند قبول نمىكرد . سپس در مدت يك روز تعداد ششصد نامه براى امام حسين عليه السّلام آمد . نامهء كوفيان همچنان بنحو تواتر مىآمد تا اينكه تعداد دوازده هزار ( 000 ، 12 ) نامه براى آن حضرت آمد .
شيخ مفيد مينويسد : كوفيان پس از دو روز هانى بن هانى سبيعى و سعيد بن عبد اللَّه حنفى را با نامهاى بسوى امام حسين فرستادند كه مضمون آن اين بود :
[ نامه كوفيان به امام عليه السلام ]
بسم اللَّه الرحمن الرحيم بسوى حسين بن على از طرف شيعيان كه مؤمن و مسلمان هستند . اما بعد ؛ فورا حركت كن ! زيرا مردم در انتظار تو ميباشند و كسى غير از تو غمخوار آنان نيست