بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — صفحة 336

ميپذيرند و يك امام آن است كه بشر را به راه گمراهى دعوت مىكند و آنان اجابت ميكنند . گروه اول اهل بهشت و گروه دوم اهل جهنم خواهند بود . و معناى آيهء - 7 - سورهء شورا كه ميفرمايد : گروهى در بهشت و گروهى در دوزخ خواهند بود همين است . سپس از ثعلبيه حركت كرد و وارد عذيب ( بضم عين و فتح ذال ) شد و فرمود : در اينجا خواب قيلوله ميكنم « 1 » وقتى از خواب بيدار شد گريان بود . پسرش به آن حضرت گفت : پدر جان ! براى چه گريان شدى ! فرمود : پسرم ! خواب اين موقع دروغ نخواهد بود . الساعه در خواب ديدم گوينده‌اى به من گفت : شما بسرعت ميرويد و مرگ شما را بسوى بهشت سوق ميدهد . امام حسين عليه السّلام از عذيب كوچ نمود و وارد رهينه ( بضم راء و فتح هاء ) گرديد . مردى كه كنيه‌اش ، ابا هرم بود نزد آن بزرگوار آمد و گفت : اى پسر پيغمبر چه باعث شد كه تو از مدينه خارج شدى ! ؟ امام در جوابش فرمود : اى ابا هرم ! دشمنان دين عرض و آبروى مرا در معرض خطر قرار دادند و من صبر كردم ، اموال مرا بردند صبر نمودم ، اكنون كه ميخواهند خونم را بريزند فرار كردم . و ايم اللَّه ليقتلنى ثم ليلبسنهم اللَّه ذلا شاملا و سيفا قاطعا و ليسلطن عليهم من يذلهم . يعنى به خدا قسم اينان مرا شهيد مينمايند ، سپس خداى توانا لباس ذلت را بر آنان مىپوشاند و شمشير برنده‌اى را بر ايشان مسلط مينمايد . شخصى را بر آنان مسلط مىكند كه ايشان را ذليل نمايد . راوى ميگويد : وقتى حسين عليه السّلام وارد رهينه شد و اين خبر به گوش ابن زياد رسيد ، ابن زياد حر بن يزيد را با تعداد هزار نفر سوار به طرف امام حسين فرستاد . حر ميگويد : هنگامى كه از منزل خود بسوى امام حسين خارج شدم