بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — صفحة 24

اگر كسى اشكال كند و بگويد : امام حسن فرموده : من خونهائى را از ريختن حفظ نمودم ، و تو ادعاء ميكنى كه حضرت امير بريختن آن خونها مأموريت داشت ، در صورتى كه جلوگيرى از ريختن خونى كه خدا و رسول بريختن آن دستور داده‌اند گناه است ما جواب ميگوئيم : آن امتى كه امام حسن عليه السّلام فرمود دو امت و دو فرقه و دو طائفه مىباشد : يكى امتى كه هلاك مىشود و ديگرى امتى كه نجات خواهد يافت . نيز امتى كه سركش و ديگرى امتى كه مظلوم باشد . پس هر گاه جلوگيرى از ريختن خون گروه مظلوم جز با نريختن خون ظالم ممكن نشود چاره‌اى نيست مگر اينكه بايد از ريختن خون ظالم هم بايد جلوگيرى شود ، زيرا موقعى كه ايشان قتال كنند امت مظلوم در مقابل ظالم قوامى ندارد تا او را مغلوب و خويشتن را حفظ كند ، پس ريختن خون امت ظالم در واقع در صورت ناتوان بودن ريختن خون مظلوم مىباشد . اگر كسى بگويد : معنى باغى « 1 » به نظر شما چيست ، آيا مؤمن است ، يا كافر ، يا نه مؤمن است و نه كافر ؟ ميگوئيم : معنى باغى به اجماع اهل نماز همان شخص ظالم و ستمكيش است گروه مرجئه شخص متمرد از امر امام را مؤمن ميدانند و او را باغى مينامند ، اهل وعيد شخص متمرد را كافر مشرك و كافر غير مشرك مينامند نظير گروه اباضيه و زيديه و آنان را فاسق و هميشه در آتش ميدانند نظير و اصل و عمرو ايشان را منافق و دائما در جهنم ميدانند نظير حسن و ياران او . پس بنا بر اين عموم اهل نماز شخص متمرد را از آنچه كه قبلا بوده خارج نموده‌اند . گروهى آنان را كافر و مشرك ميدانند نظير عموم خوارج غير از اباضيه و قومى ايشان را كافر غير مشرك مينامند مثل اباضيه و زيديه و بعضى آن را فاسق و منافق معرفى ميكنند نظير و اصل . كمترين حكمى كه گروه مرجئه بر عليه آنان كرده‌اند اين است كه ايشان را از سنت و عدالت و قبول شهادت ساقط