درهم ( 000 ، 100 ) براى ابن عباس فرستاد ، تا شايد جلو زبان خود را بگيرد .
سپس معاويه دستور داد تا مناديان ندا كردند : هر كس حديثى در بارهء فضائل و مناقب على بن ابى طالب و اهل بيت او نقل كند در امان نخواهد بود . پس از اين اخطار بود كه رنج و شكنجهء اهل كوفه از همه بيشتر شد ، زيرا شيعيان اكثرا در كوفه بودند . معاويه پس از اين جريان زياد را استاندار كوفه و بصره نمود .
چه آنكه زياد مدتى با حضرت امير بود و شيعيان را كاملا مىشناخت . لذا شيعيان را بشدت تحت تعقيب قرار ميداد و ايشان را و لو اينكه زير سنگ و كلوخ پنهان ميشدند بدست مياورد و نابود ميكرد ، ميترسانيد ، دست و پاهاشان را ميبريد ! بر فراز درختان خرما بدار ميزد ! چشمانشان را كور ميكرد ! ايشان را تبعيد مينمود ، تا اينكه آنان را عموما از عراق اخراج نمود . بالاخره شيعهاى در عراق نبود مگر اينكه كشته ، يا بدار كشيده ، يا آواره وطن گرديد .
معاويه پس از اين جنايات بىنظير براى عموم گماشتگانى كه در شهرها داشت نوشت : شهادت احدى از شيعيان على و اهل بيت او را قبول نكنيد . ولى هر كسى را كه از شيعيان و اهل بيت و دوست او باشد و آن افرادى را كه فضائل و مناقب عثمان را نقل كند مقرب بدانيد و نزديك خود بنشانيد و احترام نمائيد ! هر كسى در بارهء مناقب عثمان حديثى جعل كند ، يا روايت نمايد نام وى و نام پدر و نام قبيلهاش را براى من بنويسد تا من به او خلعت دهم و او را مورد نوازش قرار دهم ! پس از اين اعلام بود كه منافقين عرب و غلامهاى زر خريد احاديث فراوانى راجع به فضيلت عثمان جعل كردند و معاويه خلعت و جوائز و بخششهاى قابل توجهى براى آنان ميفرستاد . اين گونه اخبار و احاديث جعلى در هر شهرى بقدرى فراوان شد كه مردم اين موضوع را وسيلهء بدست آوردن مال و منال دنيوى قرار دادند و هر كسى كه از شهرى مىآمد و حديثى راجع به فضيلت عثمان جعل و نقل مىكرد نام او را مينوشتند ، مقرب درگاه آنان قرار ميگرفت ، جوائز فراوانى به وى داده
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — صفحة 130
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٣٠