خود مؤلف اين جهت را رعايت كرده و به اين الزام تنداده ، اين جولان از مترجم گرفته مىشود و در اين صورت ديگر دخل و تصرف مترجم ضرورتى ندارد . اما در اثر حاضر چنانچه خود مترجم نيز اذعان دارد « 1 » ، در ترجمه برخى قسمتها مترجم از خود بر متن كتاب افزوده و براى اداى مطلب و بيان مقصود تلاشى وافى اما اضافى را در افزودن بر متن كتاب مصروف داشته است . « 2 »
بدين ترتيب در يك سنجش كلى نسبت به كار مترجم مىتوان گفت او در برخى موارد ( نظير آنچه در خطبه حضرت آمده ) از ترجمه جامد و لغت به لغت بهره برده ، گاهى با برداشتى آزاد و مستقل كاملًا پا را از حيطه متن فراتر نهاده و گاه نيز تلفيقى از اين دو روش را به كار برده است .
مطلب ديگرى كه در نحوه آرايش كلام مترجم به چشم مىخورد اصرار بر استفاده از نثرى موزون است ، بىآنكه نسبت به شيوه استعمال و حذف افعال دقت كافى به خرج دهد . اين نكته در خصوص ترجمه اشعار روشنتر و ملموستر به چشم مىخورد .
همچنين عدم رعايت قواعد ادبيات فارسى در برخى موارد به زيبايى و سلاست متن لطمه وارد مىكند . « 3 »
هامش
( 1 ) - پاورقى ص 41 كتاب .
( 2 ) - براى مثال مىتوان به پاورقى ص 304 ، حواشى فصل 2 ، شماره 2 ، پاورقى ص 627 ، پاورقى ص 489 ، پاورقى صفحات 533 تا 535 ، پاورقى ص 583 و همچنين پاورقى ص 218 كتاب اشاره كرد .
( 3 ) - در اين خصوص مىتوان به شعر سيد محمد قزوينى در ص 96 كتاب اشاره كرد :
قالَتْ فَجِئْتُهُ وَ قَدْ لَبَّيْتُهُ مُسْرِعَةً و بِالْكِساءِ عَطَّيْتُهُ
مترجم محترم در ترجمه اين شعر چنين آورده است :
فرمايد : به سويش شتافته و امرش را به سرعت اجابت نموده و با عبايش پوشاندم .
چنانچه مستحضريد بعد از وجه وصفى در صورتى كه افعال به صورت ناتمام به كار برده شوند ، نمىتوان آنها را با حرف عطف « واو » به يكديگر متصل كرد . در اين گونه موارد فعل يا افعال بعدى از لحاظ زمان و مكان و معنى نمىتوانند متمم فعل قبل واقع شوند . آنچه در اين موارد صحيح به نظر مىرسد يا آن است كه بعد از اين گونه افعال ناتمام ويرگول به كار رود و تنها مورد آخر با واو به يكديگر متصل گردد ، نظير :
به سويش شتافته ، امرش را به سرعت اجابت نموده و با عبايش پوشاندم .
و يا چنانچه تعمّدى نسبت به استفاده از واو عطف است ، افعال به صورت كامل و تمام استعمال شوند . نظير :
به سويش شتافتم و امرش را به سرعت اجابت نمودم و با عبايش پوشاندم .
در سرتاسر كتاب به كرّات از اين موارد به چشم مىخورد كه مترجم محترم بهتر است در چاپهاى بعدى نسبت به اصلاح آنها اهتمام نمايد .