فروبست و به صورت امانت در محل وفات خود ( تبريز ) دفن گرديد .
علامه امينى درباره او مىفرمودند : 12 سال پس از فوت مرحوم جدم ( نجفقلى ) وقتى كه او را از قبرش بيرون آورديم تا به نجف اشرف منتقل نماييم با نهايت تعجب و شگفتى ديديم كوچكترين تغييرى در جنازه اين مرد بزرگوار بوجود نيامده است ، و حتى مويى از محاسن شريفش نريخته است .
شيخ احمد امينى پدر مرحوم علامه نيز از فقها و فضلا و مجتهتدين مسلّم زمان خويش و در زهد و تقوى زبانزد خاص و عام بود . وى به قدرى سليمالنفس و خليق بود كه كسى او را در طول عمرش - جز در مسائل مذهبى - خشمگين نديده بود .
مرحوم شيخ احمد نيز مانند پدرش امين الشرع در سن 83 سالگى در بيست و نهم ربيع الاول سال 1370 هجرى قمرى ( مطابق با هفدهم ديماه 1392 شمسى ) در تهران وفات يافت و در شهر قم در قبرستان نو به خاك سپرده شد .
مرحوم علامه امينى تحصيلات مقدماتى و دوره سطح را نزد افاضل تبريز ، از جمله پدر بزرگوارش فرا گرفت و آنگاه در عنفوان جوانى به نجف اشرف عزيمت نمود تا در جوار مرقد ملكوتى مولى الموحدين اميرالمؤمنين ( ع ) به كسب معارف الهى بپردازد . اساتيد بزرگوار علامه در دوره تحصيل نجف عبارت بودند از مرحوم آيتاللّه سيد محمد حسينى فيروزآبادى ، مرحوم آيتاللّه سيد ابوتراب خوانسارى ، مرحوم آيتاللّه ميرزاعلى ايروانى و مرحوم آيتاللّه ميرزا ابوالحسن مشكينى .
مرحوم علامه پس از سالها تحصيل در نجف اشرف به تبريز بازگشت اما جذبه ديار ملكوتى نجف اشرف باعث شد او نتواند در تبريز ماندگار شود و پس از مدتى به نجف بازگشت و براى هميشه در آن سرزمين رحل اقامت افكند .
بانوى آب و آفتاب ( طرحى نو در كتاب شناسى حضرت زهرا س ) ( فارسي ) — صفحة 122
مساهمون: حسين سروقامت
ص١٢٢