ذلّها أظهر التودّد منها * و بها منكم كخرّ المّواسى
و لقد غاظنى و غاظ سوائى * قربهم من نمارق و كراسى
انزلوها حيث أنزلها اللّه * بدار الهوان و الإتعاس
و اذكروا مصرع الحسين وزيد * و قتيلا بجانب المهراس
و القتيل الّذى بحرّاس أضحى * ثاويا بين غربة و تناسى
« * » « مهراس » آبى است در كوه احد كه سيّد الشهداء حمزة بن عبد المطلب در كنار آن به شهادت رسيد و همانجا به خاك سپرده شد و شهيد حرّاس ، ابراهيم معروف به « امام » بوده است . به دنبال اين اشعار ابو العبّاس گردن هفتاد نفر را زد .
حاكمان بنى العبّاس اينچنين مورد تحريك قرار مىگرفتند . هنگامى كه اين مرد ( محمّد ) نزد هارون آمد و او را تحريك كرد ، هارون خود براى دستگيرى امام به مدينه رفت زيرا به خوبى مىدانست كه امام موسى بن جعفر ( ع ) سلطهء معنوى زيادى بر همهء مسلمانان دارد و نيز مىدانست كه اگر يكى از فرماندهان خود را مأمور دستگيرى امام كند ، وى خيانت خواهد ورزيد و اوامر هارون را اطاعت نخواهد كرد .
هارون امام ( ع ) را دستگير مىكند
در اينجا هارون شخصا عازم حج مىشود و خود را آماده مىكند و لشگريان بسيارى را همراه خود مىبرد و مردم را تطميع و اموال بسيارى در اختيار ايشان مىگذارد تا بالاخره امام موسى بن جعفر ( ع ) را دستگير مىكند و دستور مىدهد دو هودج آماده سازند ، يك هودج روانهء كوفه شد و هودج
هامش
( * ) سلطنت در پرتو هوشمندان بنى العبّاس به سلطنتى تبديل شده كه پايههايش استوار است .
بنى العبّاس خواهان انتقام از خون بنى هاشم شدند و سرانجام پس از مدّت طولانى و پس از نااميدى توانستند انتقام خون ايشان را بگيرند .
حتّى جنينى را از بنى اميّه باقى نگذاريد .
و خرد و كلان ايشان را از ميان برداريد .
ذلّت ، ايشان را واداشته تا با شما دوستى كنند
ولى در حقيقت همچون تيغى بر گردن شمايند .
نزديكى آنها به دربار خلافت و سلطنت
من و ديگران را به خشم آورده است .
ايشان را حقير بداريد آنچنان كه خدا ايشان را پست كرده است و به سرايى از ذلّت و بدبختى در آوريدشان .
شهادت حسين و زيد را به خاطر آوريد و كشتهاى كه در كنار « مداس » در خون غلتيده بود .
و كشتهاى كه در « حرّاس » در غربت و فراموش به كنارى افتاده بود .