خاندان بنىهاشم و فرزندان عبدالمطّلب صحبت كرد و آنها را به دفاع از پسر برادر خود و همراهى با وى فراخواند ، كه همهء آنها ؛ اعم از مسلمان و غير مسلمان با احساس خويشاوندى و جمعيّت قبيلهاى ، پاسخ مثبت دادند ، مگر ابولهب كه نپذيرفت و با قريش همچنان در مخالفت با پيامبر همراهى مىكرد !
فاطمهء زهرا سخت علاقمند بود كه خدا بر ابوطالب منّت گذارد و اسلام اختياركند . « 1 » و از آنچه در دفاع از پدرش متحمّل مىشد سپاسگزار بود . با اينهمه مطمئن بود كه دعوت ، راه خود را مىپيمايد و يقين داشت كه خداى متعال اسباب و عواملى را پيش روى مردم قرار خواهد داد تا آنچه را مشيت او بدان تعلّق گرفته و حكمتش ايجاب كرده است ، به اجرا در آورد و قلب پاكش آرامش يافت ، آنگاه كه ابوطالب خاندان خود را جمع كرد و همه متّفق شدند كه از پيامبر دفاع كنند . با اينهمه ، گاه مىشد پارهاى ترديدها و عوامل وى را به بيم و هراس نسبت به زندگى پدر بزرگوارش برانگيزد ولى ديرى نمىگذشت كه ترديد بر طرف مىشد و به ياد گفتار پدر مىآمد كه او را به سينه مىگرفت و مىفرمود : « خداوند از پدرت محافظت خواهد كرد . »
ترديدهايى كه بر قلب پاك زهرا خطور مىكرد ، كم كم رنگ واقعيت مىگرفت و آزمايش و مشكل جديدى براى مسلمانان پيش مىآمد و آن اينكه پس از پيمان گرفتن ابوطالب از بنىهاشم ، قريش مجلسى تشكيل دادند و عهدنامهاى را نوشتند كه با بنىهاشم ازدواج نكنند ، داد و ستد نداشته باشند ، قطع رابطه نمايند . اين عهدنامه به دست « منصور بن عكرمه » نوشته شد و پيامبر در حق او نفرين كرد و دستش فلج شد ! « 2 »
اين عهدنامه را در داخل كعبه آويختند و بنىهاشم و فرزندان عبدالمطّلب را در شعب ابىطالب تحت محاصره قرار دادند . ابولهب نيز جزو امضا كنندگان عهدنامه بود .
هامش
( 1 ) - چنان كه پيشتر اشاره شد ، دلايل و شواهدِ معتبرِ تاريخى گواهى مىدهد كه ابوطالب به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ايمان داشت و از آن حضرت دفاع مىكرد و اين مطلب در اشعار و گفتههاى وى كاملًا منعكس است . اين حقيقت را مىتوان با مراجعه به كتب حديث و سيره و ديوان ابوطالب ، به روشنى به دست آورد . كسانى كه منكر ايمان ابوطالباند يا ترديد در اين واقعيّت تاريخى دارند ، دستخوش پارهاى تعصّبات شده و يا از منابع غير موثّق الهام گرفتهاند .
( 2 ) - طبقات ابنسعد ، ج 1 ، ص 104 ، و گويند نضربن حارث آن را نگاشت و برخى ديگر را نيز گفتهاند .