با چنين تحوّلى كه در حيات فاطمه عليها السلام رخ داده بود ، از سرگرمىهاى كودكانه فاصله گرفت ، امّا هرگز بر اين مجال تأسّف نخورد ، بلكه خشنود بود كه به جاى بازىهاى كودكانه با حقايق زندگىِ جديد - با همهء مشكلات و مشقّتهايش - دمساز باشد . او با سنّ كم ، معناى نبوّتِ پيامبر صلى الله عليه و آله و رسالتى را كه خود داشت مىفهميد و بارسنگينى را كه رسالت بر دوش او مىنهاد ، كه به عنوان دختر پيامبر بايد آن را تحمّل كند - تا منزلتى متناسب با شخصيّتِ مصطفى صلى الله عليه و آله احراز نمايد - به خوبى درك مىكرد . او مىديد كه قريش او را به خاطر ايمانى كه به حقّ دارد منزوى ساختهاند و جز جمعى معدود از مؤمنان رنجديدهء حق ، يار و ياورى ندارد و به ياد مىآورد آنچه را كه دايى او ( ورقه ) گفته بود كه قومش وى را اخراج مىكنند و او با سنّ كم مىپرسيد : آنهمه هياهو در اطراف پدرش ، با اينكه همگان به راستگويى و حسن خلق و فضايل اعمالش گواهى مىدهند ، از چيست ؟ ! اين حوادث يكى پس از ديگرى فاطمه را در كودكى و تنهايى آبديده مىساخت و پدرش در عُزلت و تأمّلات خود ، بيشترين اوقات را مىگذرانيد و مادرش سرگرم امور محبوبش ( پيامبر ) بود و حمايت او را پىگيرى مىكرد تا براى دعوت و عبادت مهيّا باشد و فاطمه اوقاتش را با خواهران خود و احياناً به تنهايى سپرى مىكرد . امّا حوادث مىآمد تا او را از اين تنهايى جدا كند و در گردونهء حادثهها قرار دهد و به جمع بپيوندد .
در همين ايّام حادثهاى رُخ داد كه فاطمه و پدر و مادرش را از تنهايى و تأملّات ، وامىداشت و آن حادثه اين بود كه عتبه و عتيبيّه فرزندان عبدالعزى ( ابولهب ) ، رقيّه و امّكلثوم را طلاق دادند و اين كار با توطئهء قريش انجام شد كه دربارهء دختران پيغمبر ، به اجرا درآمد . آنها مىگفتند : « شما فكر محمّد صلى الله عليه و آله را نسبت به دخترانش آسودهخاطر ساختهايد . دختران او را به او بازگردانيد تا گرفتار كار آنها شود و نزد دامادهاى پيامبر رفتند و هر سه را تشويق كردند تا هر يك همسر خود را طلاق دهد ! ابوالعاصبن ربيع از طلاق دادن امتناع ورزيد و گفت : « همسرم را بر همهء زنان قريش ترجيح مىدهم ! » امّا پسران ابولهب ، فوراً به اين پيشنهاد پاسخ مثبت داده و عتبه به جاى رقيّه ( دختر پيامبر صلى الله عليه و آله ) همسرى از خانوادهء سعيدبن عاص گرفت . البته فرزندان ابولهب را نيازى نبود كه قريش آنها را به طلاق دادن همسرانشان ترغيب كنند ؛ زيرا امّجميل دختر حرب ( همسر ابولهب )
إنها فاطمة الزهراء س ( فاطمه زهرا ع ) ( فارسى ) — صفحة 76
مساهمون: محمد عبده اليماني
ص٧٦