داشت و لقبهايى به او نسبت مىدادند كه نشانهء برترى وى بر ساير زنان است .
خصلتهاى ستودهء او در هيچيك از آنها ديده نمىشد . هر يك از نامهاى او به نوعى از منزلت اجتماعى و شخصيت و محبوبيتش در دلهاى مردم حكايت داشت . نخستين لقب او « طاهره » بود ؛ اين لقب را بيهوده به وى نسبت ندادند ، بلكه شايستگى او چنين ايجاب مىكرد . او در عصر جاهليت و قبل از همسرى پيامبر صلى الله عليه و آله دوبار ازدواج كرد و شوهرِ دوّمش ، در جوانى بدرود حيات گفت .
خديجه در حالى كه از رفاه و عزّت برخوردار بود ، به تجارت رو آورد و هرچند خواستگاران فراوانى داشت ، مايل نبود از طريق تجارت كسب همسر كند . او براى خود راهى برگزيد ، بدور از هوا و هَوَس وانگيزههاى نفسانى ! او در رشتههاى متعدّد و متنوّعى از تجارت فعاليت داشت ولى با تجّار در گروهِ عام و خاص ، رابطهاى نداشت بلكه غلامانش عهدهدار كارهاى او بودند كه ميسره آن غلام مخلص ، آنها را سرپرستى مىكرد .
سالن وسيعى به مساحت شانزده متر در هفت متر اموال تجارى او را در خود جاى داده بود كه آثار آن تا سال 1412 كه از ناحيهء « مسعى » حفارى مىشد ، بر جاى مانده بود . اين موارد حكايت از منزلت خديجه دارد .
از جمله عواملى كه موجب شد او را لقب « طاهره » دهند ، اين بود كه او هرگز با زنان هوسران ننشست . معروف است كه خانههاى مكه در جاهليت ، شاهد شبنشينىها و لهو و لعب بود و حضرت خديجه از كنار آن خانهها ، كه برخى متعلّق به پسرعموها و پسردايىهايش بود ، مىگذشت و مىديد كه به شبنشينى و لهو و لعب سرگرمند اما هرگز تحت تأثير اين خانهها قرار نگرفت و از آنچه برخى زنان قريش بدان سرگرم بودند ، بيزارى مىجست .
زنان مكه و تاريخ ، خاطرات ارزشمندى را از خديجه به ياد دارند . زنان به ديدن او مىرفتند و از كرم و عطاى او بهرهمند مىشدند و چون به طرف كعبه مىرفت ، گِرد او را احاطه كرده ، وى را همراهى مىكردند و هيچيك از آن زنان سخنى در محضر او بىحاصل نمىگفت و جز به سخن جِدّ حرف نمىزد و كلمهاى نامناسب كه او نمىپسنديد بر زبان نمىراند .
إنها فاطمة الزهراء س ( فاطمه زهرا ع ) ( فارسى ) — صفحة 61
مساهمون: محمد عبده اليماني
ص٦١