شمّهاى از آن را برگزيدهايم :
الف : او كوچكترين دختر از دختران پيامبر صلى الله عليه و آله بود و پس از مرگ خديجه در خانه تنها زندگى مىكرد و عهدهدار امور زندگى پيامبر و در خدمت آن حضرت بود ؛ ( چون مادرِ پيامبر ) .
ب : طبيعى است كه زهرا عليها السلام مادر پيامبر باشد در رسالتش ، نه در ولادتش و شايد اين بر قلم تقدير گذشته و پيامبر صلى الله عليه و آله مىدانسته كه جز وجود زهرا ، نسلى نخواهد داشت و تنها اوست جريانى اصيل كه نور رسالت را در بستر تاريخ و در همهء عصرها بر دوش خواهد كشيد تا بشريت از اين نورِ فياض روشنايى گيرد و به همين دليل بود كه پيامبر نسبت به زهرا محبت شديد داشت . « 1 »
ج : پيامبر ديده به جهان گشود در حالى كه پدرش را از دست داده بود ، ديرى نگذشت كه مادر را نيز از دست داد ، در حالى كه كودك خردسالى بود .
پيامبر خدا با فاطمه رفتارى داشت همچون مادر و هرگاه از سفر به مدينه مراجعت مىكرد ، فقط به ديدار فاطمه مىرفت . از آن زمان كه آمنه بنت وهب مادر گرامى پيغمبر درگذشت ، آن حضرت در خانهء ابوطالب نشو و نما يافت و از مهر و محبت فاطمهء بنت اسد برخوردار شد . پيامبر با فاطمه بنت اسد انسى داشت و او را مادر صدا مىزد و چون او در گذشت ، حضرتش سخت اندوهگين شد ، تا اينكه خدا فاطمه ، دخترش را به او عنايت كرد و هرگاه وى را مىديد ياد فاطمهء بنت اسد مىكرد و به ديدارش تسلى مىيافت و به همين جهت او ( فاطمه دخترش ) را « امّ ابيها » ناميد . « 2 »
رسول مكرّم صلى الله عليه و آله بيهوده به كسى لقب يا كنيهاى نمىداد بلكه همهء القاب از روى حكمت بود و هر چيز را در جاى خويش مىنهاد ؛ زيرا او پيامبر بزرگوار و فرستادهء عظيم خدا بود . بهترين درود و سلام بر او باد !
هامش
( 1 ) - تفسيرى است از استاد فاضل حسينى . نك : فاطمة الزهرا ، توفيق ابوعلم ، ص 75
( 2 ) - توفيق ابوعلم ، همان ص 58 ، با اندك تصرّف .