2 - مسلم از قول عايشه نقل كرده كه گفت : « همسران پيامبر همگى جمع بودند ، فاطمه آمد ، راه رفتن او شبيه پيامبر بود . » پيامبر فرمود : « خوش آمدى دخترم . » و او را پهلوى خود در سمت راست يا چپ نشانيد و با او سخنى گفت كه فاطمه گريست ! سپس رازى با او گفت كه خندان شد ! به دو گفتم : « از چه چيز گريان شدى ؟ » پاسخ داد : « راز پيامبر صلى الله عليه و آله را فاش نمىكنم ! » گفتم : « مانند چنين روزى نديده بودم كه شادى و اندوه با هم بياميزد ! » چون گريست گفتم : « پيامبر با تو سخن خاصّى گفت كه گريه كردى ؟ » و از او پرسيدم كه « سخن پيامبر چه بود ؟ » جواب داد : « رازِ پيامبر را فاش نمىكنم » پس از درگذشت پيغمبر صلى الله عليه و آله ، علّتِ آن گريه و خنده را پرسيدم . پاسخ داد : پدرم با من گفت :
« جبرئيل هر سال يك بار قرآن را بر من عرضه مىكرد ، اما در اين سال ، دوبار عرضه نمود ، چنين فكر مىكنم كه مرگ من نزديك شده باشد و تو نخستين كس از خاندان من هستى كه نزد من مىآيى و من بهترين پدر براى تو هستم از اينرو گريستم ! آنگاه با من گفت : كه آيا دوست ندارى كه سرور زنان عالم باشى ؟ ! يا سيدهء زنان اين امّت باشى ؟ ! از اينرو خندان شدم ! »
دقّت فهم و تيزهوشى و محبّت فوقالعادهء او به پدرش رسولاللَّه صلى الله عليه و آله وى را بسيار حسّاس مىنمود ، كه اين احساسِ عميق را از نخستين روايت مىتوان دريافت و گريهء او بر فراقِ پيامبرِ خدا صلى الله عليه و آله شاهِد اين مدّعاست و آنگاه كه پيامبر به شيوهاى زيبا او را بشارت مىدهد كه : « آيا خرسند نيستى كه سرور زنان عالم باشى ؟ ! » و فاطمه مفهومِ سخنِ پيامبر را به خوبى درك مىكند و خندان مىشود !
در روايت مسلم از قول عايشه آمده : « رسولاللَّه صلى الله عليه و آله دخترش را طلبيد و با او رازى گفت كه وى گريان شد ! سپس راز ديگرى گفت كه او خنديد ! عايشه گويد : به فاطمه گفتم :
« پيامبر چه رازى با تو گفت كه نخست گريان و سپس خندان شدى ؟ » پاسخ داد : از مرگ خود با من سخن گفت : گريان شدم آنگاه فرمود : من نخستين فرد از خاندان پيامبرم كه به او ملحق مىشوم ، كه با شنيدن آن خندان گرديدم » .
3 - يكى از حكايات لطيف كه بر فهم و درايتِ فاطمه دلالت دارد ، اين است كه عايشه در حضور او مباهات مىكرد كه پيامبر جز من با دوشيزهء باكرهاى ازدواج نكرده
إنها فاطمة الزهراء س ( فاطمه زهرا ع ) ( فارسى ) — صفحة 263
مساهمون: محمد عبده اليماني
ص٢٦٣