نداريد ! حال اگر كسى به خانهء ابوسفيان داخل شود در امان است و كسى كه درِ خانهاش را به روى خود ببندد در امان است و كسىكه به مسجدالحرام در آيد در امان است . »
مردم با شنيدن اين سخنان پراكنده شدند ، گروهى به خانههاى خود رفتند و گروهى به مسجدالحرام پناهنده شدند . همين كه مركب پيامبر صلى الله عليه و آله به « ذىطوى » رسيد ، آن حضرت در جمع بزرگان صحابه سوار بر مركب توقف كرد ، در حالىكه از روى تواضع براى خدا ، سر به زير افكنده بود و سپس سپاه را براى ورود به شهر عتيق ، منظم كرده و به گروههايى تقسيم نمودند و بر هر گروه يكى از بزرگان صحابه را گماشتند . پرچم در دست سعدبن عبادهء انصارى بود . - و در حالىكه لشگر از پيش روى ابوسفيان ، در تنگه حركت مىكرد - سعد چنين گفت :
« الْيَوم يَوم الْمَلْحَمَة ، الْيَوْم تَسْتَحلّ الْحُرْمَة اليَوم أَذَلّاللَّه قُرَيش » .
« امروز روز پيكار خانمان برانداز است . امروز حرمتها هتك شود . امروز خدا قريش را خوار كرد . »
همانطور كه پيامبر صلى الله عليه و آله از كنارِ ابوسفيان حركت مىكردند ، ابوسفيان عرض كرد : « يا رسولاللَّه ! نشنيديد سعد چه گفت ؟ » فرمود : « چه گفت ؟ » عرض كرد : « چنين و چنان گفت ! » عثمان و عبدالرحمانبن عوف گفتند : « يا رسولاللَّه در امان نيستيم ؛ زيرا كه او را در جمع قريش نفوذ و سطوتى باشد ! » پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : « بلكه امروز روزى است كه كعبه تعظيم شود . امروز روزى است كه خدا قريش را عزّت مىدهد . » آنگاه كسى نزد سعد فرستاد تا پرچم از او بستانَد و به دست پسرش قيسبن سعدبن عباده بدهد . « 1 » آنگاه پيامبر ، پسر عمهاش زبيربن عوام ، پسر برادر حضرت خديجه را فرمود : پرچم اسلام را در بلندترين نقطهء حجون ، بالاى شهرِ مكه افراشته دارد و به دو گفت : « اين پرچم را استوار
هامش
( 1 ) - امّا به روايت ابن اسحاق ، سعد بن عباده اين شعار را كه نشان از جنگ و خونريزى و انتقامجويى داشت ، سرداد و چون گفتار او به پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد ، على عليه السلام را فرمود : خود را به سعد بن عباده برسان و پرچم را از وى بگير و خود آن را به مكّه در آر . ( سيرهء ابن هشام ، ج 4 ، ص 406 ، چاپ المكتبة العلميّه - بيروت ) مترجم