ده ، به خدا سوگند كه اگر خدا به وسيلهء تو ، تنها يك نفر را هدايت كند براى تو بهتر است تا اينكه شتران سرخ موى داشته باشى ! »
على عليه السلام به مصافِ قلعهء « قموص » آمد ، مرحب كه از سواران مشهور بود ، رجز خوان پيش آمد ، آنها درگير نبرد شدند و على عليه السلام ضربتى سخت بر سر او فرود آورد كه كلاهخود او شكافته شد و سرش را دو نيم كرد ! مرحب از مركب واژگون شد و فتح نصيب جبههء اسلام گرديد .
ابن ابى شيبه در كتاب خود با ذكر سند از ليث آورده كه گفت : « بر ابوجعفر وارد شدم او از گناهان خود و هراسى كه داشت ، سخن گفت و گريست . سپس گفت : جابر براى من حديث كرد كه على عليه السلام درِ خيبر را از جاى كَند و نگهداشت تا مسلمين بالا رفتند و قلعه را فتح كردند ! اين در ، بسيار سنگين بود كه چهل تن آن را حمل مىكردند ! »
محمدبن اسحاق از ابىرافع نقل كرده كه : « مرد يهودى بر على ضربتى زد و سپرش را افكند ، على درى از درهاى قلعه را گرفت و آن را سپر ساخت و همچنان آن را در دست داشت تا خداوند با دستان او فتح را نصيب مسلمانان كرد ، آنگاه آن در را از دست بر زمين افكند . »
ابورافع گويد : « من و هفت تن ديگر تلاش كرديم اين در را در روز خيبر پشت و رو كنيم ، امّا نتوانستيم ! »
ليث از ابوجعفر از جابر نقل كرده كه : « جز چهل تن ، نمىتوانستند در را حمل كنند ! » « 1 »
در آن روزگاران ، قهرمانىهاى على عليه السلام و پايدارى او در برابر يهود ، تا تحقّق پيروزى مسلمين - به امر خدا - و با دستان او ، بر سر زبانها بود . بيمارى زينب دختر پيغمبر شدّت
هامش
( 1 ) - داستان اين غزوه را در صحيح بخارى و مسلم بنگريد . باب غزوهء خيبر . ابن كثير حديث حمل در خيبر را ضعيف شمرده و آن را مجهول و مرسَل خوانده است . شيخ ابوالحسن ندوى در اين باره گويد : اين داستان از طرق متعدد نقل شده و مشهور است و استبعادى ندارد اگر اصل روايت صحيح باشد ؛ زيرا از جمله عقايد اهل سنت اين است كه كرامات اولياى حق است و اصل آنها در قرآن كريم مىباشد . خداى تعالى مىفرمايد : « هرگاه زكريا بر محراب مريم وارد مىشد نزد او غذايى مىديد مىگفت : « مريم از كجاست اين غذا ؟ » پاسخ مىداد : « از جانب خداوند ، خدا به هركس بخواهد روزى بىحساب دهد » سيد و سرور ما على عليه السلام از بزرگان اوليا و از همهء آنها مقدّم است ! » ، « مؤلف » .