مجاهدات زهرا همراه با على عليهما السلام
زهرا عليها السلام از همان كودكى در متن مبارزاتِ ايمان و كفر و حق و باطل قرار داشت و همين ويژگى بود كه زهرا را به زندگىِ پر تلاش و مبارزه متمايلتر مىساخت تا به خوشى و خوشگذرانى ؛ زيرا او در محيطى پرورش يافت كه آكنده از تلاش و كوششِ خستگى ناپذير بود . تمام توجّه او از دور و نزديك به سوى پدر بود . در بسيارى از جنگها و حوادث او را همراهى مىكرد و وضعيت ايجاب مىكرد كه حتّى در عرصهء پيكار با او باشد .
نخستين مشاركت زهرا عليها السلام در جهاد پس از ازدواج ، شركت در غزوهء احد بود . قريش مصمّم شده بودند تا از پيامبر و خاندان و يارانش انتقام بگيرند ! كينهء ديرينهاى كه در اعماق دلهاى كافران بود ، سبب شد تا برترين عادات ستودهء عرب را از لوحِ نفوس آنان محو سازد . عناد و تنفّرى كه نسبت به رسول خدا صلى الله عليه و آله داشتند پس از جنگ بدر و شكست فاحشى كه ديده بودند ! طغيان كرد و خصلت عربى را كه - به حمايت زن و عدم تعرض نسبت به او مشهور بود - از آنها گرفت تا آنجا كه با كمال وقاحت و بدون احساس شرمندگى شتر زينب دختر پيامبر را مورد تعرض قرار داده ، رَم دادند كه بر اثر آن زينب از كجاوهء خود بر سنگى افتاد و چون آبستن بود خونريزى كرد و بچّهاش سِقط شد . اين حركت به قدرى شنيع بود كه حتّى هِند دختر عتبه ، همسر سركردهء آنها ابوسفيان را به اعتراض وا داشت و طىِّ قصيدهاى كه شكستِ فضيحتبارِ قريش را موردِ نكوهش قرار داده به رفتار زشت آنها با زينب اشاره نموده و آنها را سرزنش كرده است كه بيت مطلع قصيدهاش اين است :
« أفي السّلم أعياراً جفاء و غلظة * و في الحرب أشباه النساء العوارك ؟ »
« آيا در صلح ننگ و جفا و خشونت و در جنگ همچون زنان ذلّتپذير ؟ ! »
كافران عِدّه و عُدّه فراهم ساختند و به نبرد با مسلمانان آمدند و مسلمانان در شوّال