با همان سبكِ بناى مسجد ، از خشت و تنهء درختِ خرما در شرق ، قسمتِ جنوبىِ مسجد ، ساختند . و اين همان جايى است كه بعداً مكانِ قبرِ شريفِ آن حضرت شد .
حجرههاى ديگرى در مجاورت اينها ساخته شد ، كه ششتاى آن به همسران آن حضرت تعلّق داشت و حجرهء ديگر به حضرت فاطمه عليها السلام و خواهرش امّ كلثوم ؛ - همانجا كه الآن با شبكههاى فلزى ، از چهار جانب پوشانده شده و حجرهء نبوى را كه مشتمل بر قبر شريف آن حضرت و قبر شيخين است دربر مىگيرد . -
هرگاه پيامبر ازدواج مىكردند ، در كنار حجرهء سوده و عايشه براى همسر جديدِ خود حجرهاى مىساختند كه از نظر مساحت و شكل ، با ديگر حجرهها همسان بود و چون فضاىِ شرق مسجد گنجايش نداشت ، سه حجره در شمالِ مسجد ساختند : يكى براى جويريه دختر حارث ، ديگرى براى رمله دختر ابوسفيان و سومى براى صفيّه دختر حُيَىّ .
اما حجرهء زينب دختر خزيمه كه در سال سوم هجرت ، پيامبر او را به همسرى گرفتند و پس از چند ماه وفات كرد - بنابر اصحّ اقوال - به امّ سلمه داده شد .
هر حجرهاى كه ساخته مىشد ، « حارثه پسر نعمان » - كه در همسايگى مسجد خانه داشت - قسمتى از خانهء خود را رها مىساخت و عقب نشينى مىكرد ، و چون نُه حجره براى همسران پيامبر ساخته شده بود كه حجرهء عايشه را تا درِ مسجد نيز شامل مىگرديد ، ديگر جايى براى ساختن حجرهء جديد ، باقى نمانده بود ، لذا براى « ميمونه » خانهاى در يكى از باغهاى مدينه بنا كردند كه از حجرههاى همسران فاصله داشت و در آنجا ساكن شد ، تا پس از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله كه بعداً به مكه نقل مكان كرد و در محلى به نام « سرف » درگذشت و در همان مكان كه خيمهاى هنگام ازدواج با پيامبر براى او زده بودند ، دفن شد . وفات او به سال پنجاه و يك هجرى بود .
حجرهء عايشه چسبيده به جنوبِ مسجد ، سمت چپِ محراب و منبر قرار داشت ، يك درِ آن به خانهء پيامبر باز مىشد و درِ ديگرى نيز داشت كه پيامبر از آن دَر به مسجد مىرفتند . درهاى آن از چوب عَرعَر يا ساج بود ؛ حجرهاى كوچك بود مانند ديگر حجرهها كه از خشت و چوبِ خرما ساخته شده بود و با پوششى از پشم استتار مىشدند .
« عمران ابن انس » در تشريح اين خانهها گويد : چهارتاى آن خانهها از خشت بود كه
إنها فاطمة الزهراء س ( فاطمه زهرا ع ) ( فارسى ) — صفحة 150
مساهمون: محمد عبده اليماني
ص١٥٠