مرگ ابوطالب وآثار آن
روزها پرشتاب مىگذشت ، ابوطالب كه پايه و ستونى استوار در حمايت مؤمنان بود و از آنان در برابر آزار كافران و مشركان دفاع مىكرد ، بيمار شد ؛ در بستر بيمارى بود كه سران قريش را گرد آورد و در مقام وصيّت به آنان گفت :
« اى گروه قريش ، شما برگزيدگان خلق و قلب عرب هستيد . بدانيد كه شما گوى سبقت از عرب ربودهايد و به قلّهء شرف پاى نهاده وبدينوسيله بر ديگر مردم ، برترى داريد و آنها به شما تَقَرُّب جويند ، در ميان مردم دشمنانى داريد كه با دشمنان شما همصدا هستند .
شما را توصيه مىكنم كه اين بنيان ( دين اسلام ) را بزرگ شماريد كه رضاى خداوند و قوام معيشت و پايدارى و ثبات در اين است ؛ صلهء رحم كنيد و از قطع رحم بپرهيزيد ؛ زيرا صلهء رحم موجب طول عمر و افزون شدن نسل است . از ظلم و ستم بهراسيد كه اين دو ، عامل هلاكت گذشتگان بوده است . به دعوت پاسخ دهيد و نيازمند را عطا كنيد كه شرف حيات و ممات به اين دو وابسته است .
بر شما باد راستگويى وامانتدارى كه محبت خواص وكرامت عامه را در پى دارد . شما را سفارش مىكنم به محمد صلى الله عليه و آله كه نسبت به او خير و خوبى را پيشه سازيد ؛ زيرا او امين قريش و صديق عرب و جامع تمام وصايايى است كه به شما سفارش كردم .
گوييا مىبينيم كه بينوايان عرب و بياباننشينانِ اطراف و مستضعفانِ مردم دعوتش را پاسخ داده و آيينش را پذيرفته و عظمت امر او را دريافتهاند و براى دفاع از آن حتّى مرگ را استقبال كرده ورؤسا و گردنفرازانِ قريش زيردستِ آنها شده و خانههايشان ويران گشته و ضعيفان ، بزرگى يافتهاند ، بزرگان نيازمند او شوند و راندهشدگان از او بهرهگيرند و عرب دوستى او بپذيرد واو را در دل جاى دهد و زمام خويش به دو سپارد .
اى گروه قريش ! دريابيد فرزند پدرتان را . يار وياورش باشيد و در برابر دشمن از او دفاع كنيد .
به خدا سوگند كسى به راه او نرفت مگر هدايت شد و هدايتش نپذيرفت مگر آنكه