ياد مىكردهاند تا راه و رسم شهادتطلبى و حماسهآفرينى و حمايت از اسلام و ستمستيزى هميشه بماند .
حمزه گريهكننده ندارد
همهء كسانى كه در يك واقعه يا نبرد به شهادت مىرسند ، براى يك هدف و يك آرمان در راه خدا جان باختهاند ، ولى تفاوتهايى ميان آنها وجود دارد كه برخى را بر ديگران امتياز مىبخشد . يك فرمانده ارشد كه زندگىاش سراسر حماسه و فداكارى است و توانسته مهلكترين ضربهها را برتوان رزمى دشمن وارد سازد ، با ديگر افراد در يك مرتبه نيست .
سرنوشت جنگ هميشه در گرو ايمان و كاردانى و لياقت و ويژگيهاى ارزشمند فرماندهان و اداره كنندگان جنگ است . از اين رو ، مىتوان به ارزش حماسهسازىهاى يك فرمانده دريادل كه با شجاعت و دليرى خود دشمن را به زانو درمىآورد ، پى برد .
از كينهاى كه دشمن از حمزه در دل داشت و سبب بروز وحشيانهترين واكنشها نسبت به او شد ، مىتوان به ميزان تفاوت ميان اين فرمانده با ديگر افراد تحت امر او پى برد ، همانگونه كه حضور حمزه در جبههء مسلمانان روحيهبخش و حماسهآفرين بود ، فقدان او نيز جانگداز و غمبار بود . از اين رو ، مىبايست نقطهء اوج سوگوارىها و اشكفشانىها قرار گيرد و مصيبتش سرلوحهء همهء مصيبتها گردد .
پيامبر ( ص ) پس از شهادت حمزه توجّه همگان را به ضرورت اشكريزى و عزادارى در سوگ حمزه جلب نمود . آن حضرت از خانههاى انصار مىگذشت كه صداى گريهء زنان را در سوگ شهدايشان شنيد . قطرات اشك از ديدگان رسول خدا سرازير شد و فرمود :
بر همه كشتهها مىگريند جز حمزه كه گريه كننده ندارد .
انصار از جمله سعد بن معاذ و اسيد بن حضير كه چنين ديدند به زنان سفارش كردند كه نخست براى حمزه گريه كنند . زنان انصار در خانه حمزه و يا خانه پيامبر و بنا به نقلى خانه فاطمه ( س ) جمع شدند « 1 » و براى حمزه عزادارى كردند . هنگامىكه پيامبر سوگوارى
هامش
( 1 ) . احتمال دارد عزاداراى در هر سه مكان برگزار شده باشد .