و احساسات و عواطف خويشاوندى ذرهّاى در صلابت ايمان وى خدشه وارد نمىساخت .
يكى از كسانى را كه حمزه در احد به قتل رساند ، ارطاة بن شُرَحْبيِلْ بن هاشم ، يكى از پرچمداران سپاه قريش بود . « 1 » آرى ، در اسلام ، همهء پيوندها و رابطهها جز پيوند عقيده و ايمان فرو مىريزد .
وصيت به زيد
هنگامى كه رسول خدا ( ص ) ميان مسلمانان عقد برادرى برقرار مىكرد ، حمزه و زيد بن حارثه « 2 » را برادر خواند . « 3 » هر چند اين پيوندها بر اين اساس بود كه ميان مهاجران و انصار اتحاد و پيوستگى ايجاد شود و آنان بيش از پيش به يكديگر نزديك شوند ، اما اين مورد يكىاز موارد استثنايى است كه ميان دو مهاجر عقد برادرى برقرارشده است . مانند عقد اخوت ميان خود پيامبر ( ص ) و على ( ع ) كه اينچنين است .
عقد برادرى ميان حمزه و زيد تا بدانجا پيش رفت كه حمزه در روز احُد ، زيد را وصىّ خود قرار داد و از وى خواست كه پس از او به وصيتهايش جامهء عمل بپوشد . « 4 »
در سال هفتم هجرى وقتى عماره ، دختر حمزه ، در مكه تنها مانده بود ، يكى از كسانى كه خواهان سرپرستى عماره بودند ، زيد بود كه دليل اين اقدام را برادرخواندگىاش با حمزه و وصايتش به وى مى دانست . پيامبر ( ص ) نيز فضايل او را ستود و به او فرمود : « اى زيد تو ياور خدا و پيامبرش هستى » ، ولى بنا به دلايلى ، اين مهم را به جعفر بن ابى طالب سپرد . « 5 »
هامش
( 1 ) . سيرهء ابن اسحق ، ص 308 .
( 2 ) . زيد ، فرزندخواندهء پيامبر ، از نخستين كسانى بود كه اسلام را پذيرفت و به پيامبر ( ص ) ايمان آورد . حضرت او را بسيار دوست مىداشت و او در ميان اصحاب تنها كسى است كه نامش در قرآن آمده است . او در هفت سريّه شركت داشت كه در همهء آنها فرماندهى سريّه از طرف رسول خدا ( ص ) به او واگذار شده بود . همچنين آن حضرت در برخى از سفرهايش او را به جانشينى خود در مدينه مىگماشت .
( 3 ) . طبقات ، ج 3 ، ص 9 .
( 4 ) . همان .
( 5 ) . مغازى ، ج 2 ، ص 738 .