تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسوه هاى فرماندهى ( فرماندهان صدر اسلام ) ( فارسي ) — صفحة 32

مساهمون:

ص٣٢

صف آرايى و ميانجيگرى مجدى

اينك حمزه با نيروهاى اندك خود در برابر ابوجهل - كه سيصد چابك سوار ورزيده پشت سر وى صف بسته‌اند و بىصبرانه منتظرند بدانند فرجام كار به كجا خواهد انجاميد - ايستاده است . آيا درگيرى رخ خواهد داد ؟ و درصورت درگيرى پيروزى از آنِ كه خواهد شد ؟ پى آمدهاى اين درگيرى در صورت پيروزى يا شكست هر يك از دو گروه چيست ؟ خشم مقدس ستمديدگان در برابر خوى برترىجويى استكبارى آمادهء كارزار شد ، شمشيرها از نيام بر آمد و آرايشهاى جنگى لازم انجام گرفت . هر لحظه امكان داشت دو گروه درهم آميزند و خون يكديگر بريزند « 1 » و حوادثى بس بزرگتر و سرنوشت ساز را پىريزى كنند . پا در ميانى شخصى به‌نام مجدى بن عمرو جهنى موجب جدايى دو گروه از يكديگر شد . بنا به روايتِ واقدى ، مجدى تا آنجا در محل در گيرى باقى ماند كه ابوجهل و بستگان او از منطقه دور شدند ، آنگاه حمزه با ياران خود راه مدينه را در پيش گرفت . « 2 » اين تصوير گوياى اين است كه ابوجهل و نيروهاى تحت امر وى ، در سايهء پا درميانى مجدى از رويارويى با حمزه و ياران اندكش شانه خالى كردند .

مجدى از نظر پيامبر

حمزه ، سرافراز و سربلند با ياران خود به سوى مدينه رهسپار شد و چون نزد پيامبر ( ص ) بازگشت ، گزارش ميانجيگرى مجدى را به آگاهى آن حضرت رساند و خاطرنشان ساخت كه مسلمانان از اين مرد خيرانديشى و انصاف ديدند . پيامبر نيز پس از آگاهى از گزارش كار ، رضايتمندى خود را از مجدى ابراز داشت . پس از چندى گروهى از خويشاوندان مجدى به حضور پيامبر ( ص ) رسيدند ، آن حضرت جامه‌هايى به ايشان بخشيد و از آنان دلجويى كرد و با اين عمل مراتب خشنودى
هامش
( 1 ) . مغازى ، ج 1 ، ص 9 . ( 2 ) . همان .