اكنون حزب الله به صورت كيانى مستقل و نيرومند و سرافراز درآمده بود ، كه مىبايست همهء توان خود را به كارگيرد تا موانع گسترش آيين خداپرستى را از سر راه دور كند و نظام خداسالارى را ابتدا در جزيرة العرب و سپس خارج از آن بگستراند .
امّا قريش نخستين و عمدهترين نيروى بازدارنده بود ، زيرا شهر مكه و خانهء كعبه و نيز اقتصاد جزيرةالعرب را در دست داشتند و متوليان بتهاى ريز و درشت و گوناگون مردم حجاز بودند . آنها خود را وارث فرهنگى بسيار غنى و منحصر به فرد و زبان و تاريخ و ادبياتى برتر مىدانستند و براى تحكيم هر چه بيشتر پايههاى قدرت خود ، هر سال در بازار معروف عُكاظ جشنوارههاى شعر و ادب بر پا مىكردند .
يكى ديگر از پديدههاى اجتماعى حاكم بر آن دوران ، نظام زد و بندها و قرارها و پيمانهاى دفاعى ميان قبيلهها بود كه به علت فقدان يك حكومت مركزى نيرومند اجتنابناپذير مىنمود . سر نخ بيشتر اين پيمانها در دست قريش بود و حضور آنان در معادلات نظامى سراسر جزيره نقش اساسى داشت . بنابراين ، اولين وآخرين مانع عمده بر سر راه رشد و گسترش اسلام ، قريش بود .
نخستين اقدام
با اعلام موجوديت حكومت نوپاى اسلامى ، توطئههاى دشمنان اسلام ابعاد گستردهترى يافت و پيمانهاى دفاعى موجود ، در جهت هر چه تنگتر كردن حلقهء محاصره بر گرد آن به كار افتاد ، زيرا دشمن خطر را جدى احساس مىكرد و همهء امتيازات نامشروع خود را يك جا در معرض نابودى مىديد .
در مقابل ، حكومت اسلامى نمىتوانست جنايات هولناك دشمن را به فراموشى بسپارد و خود را در محدودهء مدينه زندانى كند ، و فرياد دادخواهى شيفتگان حريت و عدالت و فضيلت را بشنود و ستمهاى مستكبران بر مستضعفان را ببيند و تباهى و گمراهى انسانها را شاهد باشد و واكنشى مناسب از خود نشان ندهد ، چرا كه جوهر اسلام ، دفاع از حق و مبارزه با باطل و ستم است .
با همهء مشكلات توانفرساى مالى حكومت نوبنياد اسلامى ، پيامبر ( ص ) از روزهاى نخست ، مسائل دفاعى را سرلوحهء برنامههاى خود قرار داد ، و براى رويارويى با دشمنان