اكرم ( ص ) حضور يابد . فرستادگان رسول خدا به همراه يُسير و همراهانش به سمت مدينه حركت كردند . در ميان راه در مكانى به نام قرقره كه شش مايل از خيبر فاصله داشت ، يُسير از رفتن به مدينه پشيمان شد و چون به دنبال شمشير خود مىگشت ، عبداللّه بن انيس پى برد كه او از آمدن به همراه آنان پشيمان شده است و قصد جنگ دارد . از همين رو به يُسير حمله كرد و پايش را قطع نمود . در اين هنگام طرفين درگير شدند و برخى يهوديان كشته شدند و برخى گريختند . « 1 »
برخى مورّخين ، طرف درگير با يُسير بن رزام را شخص عبدالله بن رواحه - كه فرماندهى اين سرّيه را به عهده داشت - مىدانند كه در نتيجهء اين درگيرى سرش مجروح گرديد .
پس از بازگشت به مدينه ، گزارش چگونگى اين واقعه به پيامبر ( ص ) داده شد . رسول خدا به مسلمانان فرمود : خداوند شما را از شرّ ظالمين نجات بخشيد .
سپس پيامبر ( ص ) بر سر مجروح عبداللّه مرهمى نهاد كه مداوا شد و تا پايان عمر از درد آن رهايى يافت . « 2 »
حضور در عُمرة القضاء « 3 »
مسلمانان پس از امضاى صلح حديبيّه مىتوانستند يك سال بعد از تاريخ قرارداد ، وارد مكّه شوند و پس از سه روز اقامت و انجام اعمال عمره ، آن شهر را ترك كنند . يك سال از تاريخ قرارداد گذشت و وقت آن بود كه مسلمانان عازم مكه شوند . مسلمانان مهاجر به مدت هفت سال از خانه و زندگى خود دور و براى حفظ آيين توحيد ، زندگى در سرزمين غربت را بر وطن ترجيح داده بودند . اين مؤمنان فداكار ، بعد از اين مدّت طولانى بار ديگر براى زيارت خانه خدا و ديدن بستگان و سركشى به خانه و زندگى خويش به سوى مكّه روانه مىشدند . وقتى پيامبر ( ص ) اعلام كرد كه كسانى كه در سال گذشته از زيارت خانه
هامش
( 1 ) . سيرهء ابن هشام ، ج 4 ، ص 266 - 267 ؛ تاريخ طبرى ، ج 3 ، ص 155 .
( 2 ) . السيرة الحلبيه ، ج 2 ، ص 158 . اين مطلب در كتاب السيرة النبويه والآثار المحمديه نگاشتهء زينى دحلان كه در حاشيهء سيرهء حلبيه چاپ شده ، آمده است .
( 3 ) . عُمرة القضاء ، عمرهاى است كه مسلمانان قضاى آن را به جا آوردند ؛ زيرا مشركان در جنگ حديبيه كه منجر به صلح حديبيه شد ، طى قراردادى يكسال تمام از ورود مسلمانان به مكّه جلوگيرى كردند و مانع به جاى آوردن مناسك عمره آنان شدند . عمرة القضاء در ماه ذى القعده سال هفتم هجرى واقع گرديد .