3 كعبه و مسجد الحرام در دورهء اسلامى
تخريب و بناى كعبه ، از آغاز اسلام تاكنون
در سال 64 هجرى ، عبداللَّه بن زبير شورش كرد و شهر مكه را به عنوان مركز حكومت خود برگزيد . سپاهيان شام كه در پى براندازى حكومت زبيريان بودند ، براى تصرف آن ، ابتدا به مدينه رفتند و سپس با سركوبى قيام آن شهر ، به سوى مكه آمدند .
آنها بر فراز كوههاى اطراف رفتند و شهر مكه را در حصار خود گرفتند و با نصب منجنيق ، شهر را با آتش و سنگ مورد حمله قرار دادند . در اين درگيرىها ، پردهء كعبه آتش گرفت و پس از آن كعبه نيز ويران شد . در همين حال ، خبر مرگ يزيد به سپاهيان شام رسيد و آنان بازگشتند .
عبداللَّه بن زبير ، به رغم مخالفت برخى از اصحاب ، باقى ماندهء ديوار كعبه را از پايه و اساس برداشت و بار ديگر آن را بنا كرد . وى در بناى جديد كوشيد تا تغييرى را كه قريش در ساختمان كعبه داده و مقدارى از مساحت آن را در سمت حِجْر اسماعيل كاسته بودند ، - حدود سه متر - به كنارى نهد و كعبه را به همان شكل قبل از بناى قريش در آورد .
به علاوه ، ابن زبير - به مانند آنچه پيش از بناى قريش بود - دو در براى كعبه گذاشت كه هر دو در ، روى زمين قرار داشت - نه مانند وضع فعلى كه حدود 2 متر بالاتر