امام حسن عليه السلام در پانزدهم ماه رمضان سال سوم هجرى در مدينه تولد يافت و در سال چهلونهم هجرى در آخرين روزهاى ماه صفر به شهادت رسيد . او اولين فرزند امام على عليه السلام است كه بسيار مورد علاقه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بود ؛ چنانكه آن حضرت مىفرمود : « من او را دوست مىدارم و نيز كسى كه او را دوست بدارد ، دوست دارم . » « 1 » نيز روايت شده كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
خدايا ! من حسن را دوست مىدارم ؛ حسن را دوست بدار و دوست بدار كسى را كه حسن را دوست دارد . « 2 » دربارهء منزلت امام حسن و امام حسين عليهما السلام از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در منابع تسنن و تشيع روايات بسيارى نقل شده است .
خداوند به ايشان منزلتى همانند ساير اهلبيت عليهم السلام بخشيده است ؛ اهلبيتى كه قرآنكريم در پاكى و طهارت و صفاى معنوى آنان فرموده است :
إِنَّمَا يُرِيدُ اللّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُم تَطْهِيراً . « 3 » همانا خداوند اراده كرده است كه پليدى و زشتى را از شما اهلبيت بزدايد و شما را پاكيزه و طهارتى نيكو ببخشد .
حضور آن امام در جريان مباهله ، بر منزلت و جايگاه معنوى و دينى او افزود . اين اهميت از آنجا آشكار مىگردد كه رهبران مسيحى از پيامبر صلى الله عليه و آله مىخواهند زنان و فرزندان و عزيزترين فرد از خاندانت را براى مباهله در روز موعود با خود بياورد . « 4 » پيامبر به روايت تسنن و تشيع ، فقط
هامش
( 1 ) . محمد بن سعد ، ترجمة الإمام الحسن عليه السلام ، ص 134 ؛ علّامه سيد مرتضى عاملى ، الحياة السياسيّة للإمام الحسن عليه السلام ، ص 42 - 24 .
( 2 ) . احمد بن حنبل ، المسند ، ج 1 ، ص 77 .
( 3 ) . احزاب ( 33 ) : 33 .
( 4 ) . آلعمران ( 3 ) : 61 .