( 3860 ) 3 - عدّة من أصحابنا ، عن سهل بن زياد و أحمد بن محمّد ، عن الحسن بن محبوب ، عن عليّ بن رئاب ، عن زرارة ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال :
إنّما الصدقة محدثة . إنّما كان الناس على عهد رسول اللّه صلى الله عليه و إله ينحلون و يهبون ، و لا ينبغي لمن أعطى للّه عزّ و جلّ شيئا أن يرجع فيه . قال : و ما لم يعط للّه و في اللّه فإنّه يرجع فيه ، نحلة كانت أو هبة . حيزت أو لم تحز . و لا يرجع الرجل فيما يهب لامرأته . و لا المرأة فيما تهب لزوجها . حيز أو لم يحز . أليس اللّه تبارك و تعالى يقول :
« فَلا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَيْئاً »
[ النساء : 20 ] و قال :
« فَإِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِنْهُ نَفْساً فَكُلُوهُ هَنِيئاً مَرِيئاً »
[ النساء : 4 ] و هذا يدخل في الصداق و الهبة .
( 3861 ) 4 - محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمّد ، عن ابن فضّال ، عن
شرح
* ( 3860 ) * 3 - ابو عبد اللّه صادق ( ع ) گفت : صدقهء خاص كه مال خود را در اختيار ديگران بگذارند جديدا ابداع شده است . مردم در عهد رسول خدا - صلوات اللّه عليه - رأسا پيشكش مىنمودند و يا به رسم عطا و كرامت مىبخشيدند . كسى كه در راه خداى - عز و جل - ببخشد ، حق ندارد پس بگيرد .
ابو عبد اللّه گفت : اما اگر به خاطر رضاى خدا و در راه خدا نباشد ، حق رجوع دارد ، چه پيشكش باشد و يا بخشش و كرامت ، تحويل داده باشد يا تحويل نداده باشد . اگر شوهر به خانم خود بخشش كند ، حق رجوع ندارد ؛ همچنين اگر خانم به شوهر خود بخشش كند ، حق رجوع ندارد ، خواه در اختيار طرف قرار بدهد و يا هنوز در اختيار خودش باشد . نه اين است كه خداوند - عز و جل - مىفرمايد :
اگر به خانم خود يك كيسهء طلا و نقره عطا كرده باشيد ، حتى يك درهم آنرا بازپس مگيريد . و مىفرمايد : و كابين خانمها را پيشكش نمائيد ؛ و اگر شخصا از جان و دل بر شما حلال كردند ، گوارايتان باشد ، نوش جان نمائيد . اين حكم در مورد كابين و بخشش يكسان و برابر است .
* ( 3861 ) * 4 - به ابو عبد اللّه صادق ( ع ) گفتم : اگر كسى ملك خود را به عنوان